e-Epiloges: Ο θυμός του νερού
Επανέκδοση ενός αγαπητού κειμένου σχετικά με το τσουνάμι των Χριστουγέννων του 2002.
Επανέκδοση ενός αγαπητού κειμένου σχετικά με το τσουνάμι των Χριστουγέννων του 2002.
إظهار الرسائل ذات التسميات Emergency. إظهار كافة الرسائل
إظهار الرسائل ذات التسميات Emergency. إظهار كافة الرسائل
Για τη στήριξη του Δημόσιου Συστήματος Υγείας χρειάζεται κοινωνικό μέτωπο.
Η ομοφωνία είναι δύσκολη υπόθεση. Χρειάζεται ωριμότητα, αμοιβαίες υποχωρήσεις κι όταν επιτυγχάνεται υπάρχει πάντα πίσω της μακρά πορεία συζητήσεων, αντεγκλήσεων και επιλογής του γενικότερου συμφέροντος απέναντι στο μερικό ή το ατομικό. Στη συνεδρίαση της Διαπραγματευτικής Ομάδας τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου η ομοφωνία που επιτεύχθηκε είχε αυτά τα χαρακτηριστικά.Τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε αναλώσει αμέτρητες ώρες σε συνεδριάσεις στη Μάρνη κι έχουμε βρεθεί δεκάδες φορές σε συναντήσεις στην Αριστοτέλους, στο Υπουργείο Υγείας. Συνεπώς κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η ομοφωνία στο κείμενο της Διαπρ. Ομάδας είναι αποτέλεσμα ελαφρότητας ή εξαπάτησης. Τίποτα δεν έγινε πίσω από τις πλάτες των συναδέλφων και ότι καταγράφτηκε στο κείμενο είχε συζητηθεί σε Γενικές Συνελεύσεις που έγιναν στα Νοσοκομεία όλης της χώρας με πρωτοφανή συμμετοχή. Το κείμενο αυτό (κλικ εδώ) αντικατοπτρίζει τις δυνατότητες που έχουμε ως κίνημα.
Πρέπει να γίνει σαφές πως τίποτα ακόμη δεν έχει γίνει οριστικό. Περιμένουμε την ερχόμενη εβδομάδα να μας δοθεί από το Υπουργείο το κείμενο του νομοσχεδίου για να το
μελετήσουμε από κοινού με νομικούς ώστε να αποφευχθούν παγίδες και να πάει εν συνεχεία στη Βουλή για συζήτηση στην Επιτροπή και την Ολομέλεια. Η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου που αναγκαστικά θα συνοδεύει το νομοσχέδιο θα αποτυπώνει και τα κονδύλια για την υλοποίησή του, γεγονός μείζονος σημασίας. Τέλος, η αποτροπή τροπολογιών που πιθανόν θα μετατρέψουν το νομοσχέδιο σε σουρωτήρι είναι εξίσου σοβαρό ζήτημα.Η απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της 20ης Νοεμβρίου (κλικ εδώ) καταγράφει το γενικότερο κλίμα στο οποίο κινείται η διαπραγμάτευση και ορθώς τονίζει ότι "σε περίοδο οικονομικής κρίσης και ασφυκτικής λιτότητας για τα εισοδήματα των εργαζομένων χρειάζεται σταθερό κοινωνικό μέτωπο για τη στήριξη του Δημόσιου Συστήματος Υγείας και τη διασφάλιση των πολιτών σε δωρεάν και υψηλού επιπέδου περίθαλψη". Το ζήτημα της ποιότητας των δημόσιων υπηρεσιών υγείας πρέπει να μας απασχολεί διαρκώς, διότι οι προσλήψεις γιατρών πρέπει να δώσουν στον πολίτη ένα ορατό αποτέλεσμα, ώστε στο μέλλον να στηρίζει ενεργά κάθε διεκδίκηση και πρωτοβουλία μας.
Ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε δεν έχει αλλαγές στα κονδύλια υγείας εν σχέσει με το προσχέδιο. Η εξήγηση που δόθηκε από πλευράς Υπουργείου είναι πως δεν ήταν
δυνατόν να αποτυπωθούν δαπάνες για τις οποίες δεν έχει ψηφιστεί σχετικός νόμος ή τουλάχιστον δεν έχει υπογραφεί κλαδική σύμβαση. Η επικοινωνία με πολιτικούς που έχουν μεγάλη εμπειρία στα ζητήματα προϋπολογισμού επιβεβαιώνει εν μέρει τον ισχυρισμό, εν τούτοις η απουσία εγγραφής κονδυλίου για τις 2000 προσλήψεις υποδηλώνει την εμμονή της κυβέρνησης στην παράλογη αντίληψη ότι οι προσλήψεις γίνονται ως μέρος κλαδικής συμφωνίας και όχι αυτόνομα επειδή υπάρχει αντικειμενική ανάγκη. Υποθέτουμε ότι κατ΄ ελάχιστον η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου θα είναι έτοιμη την ερχόμενη εβδομάδα ως τεκμήριο αξιοπιστίας των δεσμεύσεων του Υπουργείου Υγείας.Γενικά ο προϋπολογισμός αυτός δεν προοιωνίζει τίποτα θετικό. Οι εργαζόμενοι της χώρας θα δούν μειώσεις στο εισόδημά τους και σε περίπτωση που ως γιατροί καταφέρουμε τις αυξήσεις που περιγράφει η κλαδική σύμβαση θα είναι διπλή επιτυχία.
Έχει μεγάλη σημασία για τις εκτιμήσεις που κάνουμε η γνώση της σύνθεσης του ιατρικού σώματος. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται οι υπηρετούντες γιατροί ΕΣΥ στις 20/10/08
Διευθυντές 2005
Αναπλ. Διευθυντές 4.057
Επιμελητές Α΄ 2.535
Επιμελητές Β΄ 2.624
Επικουρικοί 1.152
Ειδικευμένοι Γ΄ 16
Ειδικευόμενοι 8.780
Στρατιωτικοί 224
Υπεραρ. ειδικευόμενοι 469
Αλλοδαποί υπότροφοι 100
Αγροτικοί 1.198
ΣΥΝΟΛΟ 23460
Προσέξετε τη σύνθεση του ιατρικού σώματος: ενώ έπρεπε να σχηματίζεται πυραμίδα με τη βάση κάτω συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, η βάση είναι μετέωρη: πολλοί Διευθυντές και αναπλ. Διευθυντές και λίγοι Επιμελητές Β΄. Αυτή είναι και η εξήγηση γιατί η Διαπραγματευτική Ομάδα έθεσε ως πύλη εισόδου στο σύστημα τον βαθμό του Επιμ. Β, ώστε σταδιακά να οδηγηθούμε σε εκλογίκευση αυτού του στρεβλού και αντιπαραγωγικού μοντέλου που έχει δημιουργηθεί.
Ενα άλλο σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι ο αριθμός των ειδικευομένων, ο οποίος υπό τις παρούσες συνθήκες είναι οριακός στην αναλογία με τα κρεβάτια του ΕΣΥ. Πρέπει να προβληματιστούμε σοβαρά για το επίπεδο εκπαίδευσης που μπορεί να υπάρξει αν αυξήσουμε υπέρμετρα τις προσλήψεις ειδικευομένων με μόνο στόχο την αποσυμφόρηση της λίστας, αδιαφορώντας για τα εκπαιδευτικά κριτήρια.
Προκειμένου να λειτουργήσει με ταχείς ρυθμούς η Επιτροπή Προσλήψεων και Προτύπων εφημέρευσης συμφωνήθηκε να σταλεί έγγραφο από το Υπουργείο προς τα Νοσοκομεία ζητώντας να καταγραφούν τα κενά. Το έγγραφο που έστειλε η κ. Παναγοπούλου περισσότερη σύγχυση προκάλεσε παρά συλλογή στοιχείων, αφού ζητάει απαιτούμενο αριθμό γιατρών προκειμένου να εφαρμοστεί το 48ωρο. Το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ προκειμένου να υπάρξει μια πραγματική αποτύπωση στα πλαίσια της κλαδικής σύμβασης ζητάει τις Ενώσεις να αποστείλουν μέχρι τις 15/12/08 έγγραφο στην ΟΕΝΓΕ στο οποίο θα καταγράφουν τις θέσεις γιατρών ΕΣΥ
και ειδικευομένων των νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας που πρέπει να προκηρυχθούν μέσα στο 2009, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος των 7 ενεργών εφημεριών ή 11 εφημεριών κάθε είδους κατά ανώτερο αριθμό/ μήνα από 01/07/09.Το θέμα των προσλήψεων νέων γιατρών στο ΕΣΥ έχει πολλές πλευρές, μερικές μάλιστα ακανθώδεις. Ένα όμως είναι βέβαιο: οταν υπάρχουν χιλιάδες νέων συναδέλφων που είναι άνεργοι δεν μπορεί να υπάρξει καμιά σκέψη ότι οι 2000 θέσεις που θα προκηρυχτούν δεν θα καταληφθούν απ΄ αυτούς, αλλά θα αποτελέσουν πεδίο μετακινήσεων για μας που ήδη υπηρετούμε και διαθέτουμε την ασφάλεια ενός μισθού και τη δυνατότητα εξέλιξης. Στην παρούσα διετία που θέλουμε να ενισχύσουμε το σύστημα δεν πρέπει να επιτρέψουμε κανενός είδους ανταγωνισμό προσόντων ανάμεσα σε υπηρετούντες που θα διεκδικήσουν θέση και καταλαμβάνοντάς της θα αναβαθμιστούν αυτομάτως, με ανέργους συναδέλφους που αν χάσουν κι αυτή την ευκαιρία δεν πρόκειται να βρουν ποτέ άλλη.
Όλα αυτά οδήγησαν τη Διαπραγματευτική Ομάδα στο να ορίσει αντικίνητρα για τους υπηρετούντες στο να καταλάβουν προκηρυσσόμενες θέσεις.
Σχετικά με τις άγονες θέσεις έγινε από πλευράς μας προσπάθεια να αναπροσαρμοστεί το επίδομα το οποίο παραμένει καθηλωμένο, συνάντησε όμως άρνηση από πλευράς Υπουργείου Οικονομικών, ενώ έγινε αποδεκτή ρύθμιση να μην υπάρχουν επιβαρύνσεις για γιατρούς που μετακινούνται από και προς άγονες περιοχές. Πρόκειται για ζήτημα στο οποίο πρέπει να επιμείνουμε στην επόμενη ανανέωση της κλαδικής σύμβασης.
Και δυό λόγια για τον συντονιστή Διευθυντή. Η δική μας αντίληψη είναι πως πρέπει να είναι πρώτος μεταξύ ίσων, με καθήκοντα συντονιστή και τίποτα περισσότερο. Δεν θέλουμε να αναπαράγουμε το σημερινό φεουδαρχικό μοντέλο, ούτε να δημιουργήσουμε μιάν ακόμη κλίμακα, τον υπερδιευθυντή. Αυτοί είναι και οι λόγοι της έντονης αντίδρασης που έχουν εκδηλωθεί από νυν Διευθυντές, ακόμη κι από αυτοαποκαλούμενους "προοδευτικούς". Εκεί βρίσκεται και η απόπειρα ορισμένων να αλλοιώσουν το εκλεκτορικό σώμα ανάδειξης των συντονιστών, τοποθετώντας κατά πλειοψηφία διορισμένους, ώστε ν΄ ακυρωθεί η εκλογή με δημοκρατικό τρόπο.Η προσπάθεια να οριοθετήσουμε ανώτατο αριθμό εφημεριών πάνω από τις οποίες δεν θα μπορεί ο εκάστοτε Διοικητής να εκδίδει το περίφημο "εντέλλεσθε" έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Ο στόχος είναι να οδηγηθούμε σταδιακά, όσο προχωρούν οι προσλήψεις, στις τέσσερις εφημερίες το μήνα για κάθε γιατρό. Υπό τις παρούσες συνθήκες η πλειονότητα των Ενώσεων και ιδιαίτερα των επαρχιακών έκρινε ότι ανώτατο όριο από 1ης Ιουλίου έπρεπε να τεθούν οι 7 εφημερίες, ώστε να μην οδηγηθούν τα Νοσοκομεία και ΚΥ σε κλείσιμο με δική μας ευθύνη. Ορισμένοι πρότειναν να μην υπάρξει καμιά αναφορά στον ανώτατο αριθμό που
προκύπτει αθροιστικά απ΄ όλων των τύπων τις εφημερίες. Κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο, διότι θα επέτρεπε στους Διοικητές να ερμηνεύουν το κενό ρύθμισης κατά το δοκούν και αποφασίστηκε να τεθεί το 11 ως οροφή, ώστε σε Τμήματα με δύο γιατρούς να προκύπτει ανάγκη πρόσληψης και τρίτου. Ταυτόχρονα τίθεται ως ασφαλιστική δικλείδα η απαγόρευση μετατροπής από τις Διοικήσεις των ενεργών εφημεριών σε ετοιμότητας, ενώ αναλαμβάνουν καθοριστικό ρόλο τα Επιστημονικά Συμβούλια.Οπωσδήποτε πρόκειται για λύσεις που προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν το όφελος και να ελαχιστοποιήσουν το κόστος και στις οποίες ο καθένας ίσως αναζητά την προσωπική του περίπτωση. Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό πως η Διαπρ. Ομάδα δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί με 23460 ατομικές περιπτώσεις. Πρέπει να δει συλλογικές λύσεις με προοπτική, διασφαλίζοντας τη λειτουργία του συστήματος υγείας.
Μιά πολύ ενδιαφέρουσα Ημερίδα με τίτλο "Η άσκηση της Επείγουσας Ιατρικής στο σύγχρονο ΤΕΠ" διοργανώνεται το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου στα Τρίκαλα. Συνδιοργανωτές η Ελληνική Αναισθησιολογική Εταιρεία και η Ελληνική Εταιρεία Επείγουσας Ιατρικής. Χώρος το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Τρικκαίων και ώρα έναρξης η 9πμ.
Χαιρετώ
Δημήτρης Βαρνάβας
Σχετικές ασχετοσύνες:
1. Υπογραφή συλλογικής Σύμβασης για Νοσοκομειακούς γιατρούς. Καθημερινή.
2. Υπέγραψαν μισθολόγιο γιατροί και Αβραμόπουλος. Ελευθεροτυπία
3. Συμφωνία τομή στο ΕΣΥ. Εθνος
4. Συμφωνία Κυβέρνησης- ΟΕΝΓΕ Ριζοσπάστης.
5. Συμφωνία Αβραμόπουλου Γιατρών. Το Βήμα
Ενημέρωση νεώτερη 7-12-2008
Το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ στη συνεδρίαση της Τρίτης 2 Δεκεμβρίου επικύρωσε ομόφωνα το κείμενο της συλλογικής σύμβασης το οποίο είχε προκύψει μετά από διαπραγματεύσεις που διήρκεσαν δύο ολόκληρα χρόνια. Η βεβιασμένη ενέργεια του Προέδρου Στάθη Τσούκαλου να υπογράψει την προηγουμένη τη σύμβαση με τον Υπουργό παρουσία και δημοσιογράφων θεωρήθηκε άκομψη ως ενέργεια, χωρίς όμως ν΄ αλλάζει τίποτα επί της ουσίας.
Μπορείτε να δείτε και να εκτυπώσετε το τελικό κείμενο της σύμβασης στη στήλη "Επικαιρότητα" του Ygeianet (κλικ εδώ).
¦ Όπως αναφέρει η απόφαση του Γεν. Συμβουλίου "το τελικό κείμενο της Κλαδικής Συμφωνίας περιλαμβάνει θετικές διατάξεις που αποτελούσαν αιτήματα των νοσοκομειακών γιατρών και τα οποία διεκδικήθηκαν με μαζικές κινητοποιήσεις από την ΟΕΝΓΕ, τις Ενώσεις και τους συναδέλφους τα προηγούμενα χρόνια. Προκειμένου όμως να καταστεί δυνατή η υλοποίηση των υπεσχημένων επιβάλλεται η συμπλήρωση των πιστώσεων του προϋπολογισμού του 2009 με τα κονδύλια που απαιτεί η μισθολογική αναβάθμιση των νοσοκομειακών γιατρών, η αύξηση του κόστους της εφημερίας, οι φορολογικές ελαφρύνσεις και κυρίως οι προβλεπόμενες 2000 προσλήψεις γιατρών εντός του 2009".
Η απόφαση τονίζει ότι "η υπογραφή της Κλαδικής Σύμβασης δεν μεταβάλλει αυτόματα τη σκληρή πραγματικότητα της δημόσιας περίθαλψης στη χώρα μας. Τα οξυμένα προβλήματα των νοσοκομείων και Κ. Υγείας εξακολουθούν να απαιτούν σοβαρές και μακροπρόθεσμες παρεμβάσεις στους τομείς της χρηματοδότησης, τη βελτίωση των υποδομών, της πλήρους κάλυψης των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό όλων των ειδικοτήτων και της ανάπτυξης Π.Φ.Υ."
¦ Η κλαδική σύμβαση κατατίθεται αύριο στη Βουλή σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο και εκφράζεται η αισιοδοξία ότι θα έχει ψηφιστεί πριν αρχίσει η συζήτηση του προϋπολογισμού. Οψόμεθα..
¦ Οι αντιδράσεις στην υπογραφείσα συμφωνία κινήθηκαν από πλευράς Συλλόγου Διευθυντών ΕΣΥ με μεθοδεύσεις υπόγειας πίεσης προς συναρμόδιους Υπουργούς, από τους οποίους ζητούσαν να μην προσυπογράψουν το κείμενο. Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι αυτοί πάντοτε λειτουργούσαν ως τσιφλικάδες, απαξιώνοντας ακόμα και το διάλογο στις δήθεν ενδιαφέρουσες απόψεις που ισχυρίζονται ότι διαθέτουν. Βλέποντας ότι δεν ευδοκιμούν οι υπόγιες πιέσεις άρχισαν τις δημόσιες, ώστε να δημιουργήσουν κλίμα κατά την ψήφιση της σύμβασης στη Βουλή.
Μπορείτε να δείτε και να εκτυπώσετε το τελικό κείμενο της σύμβασης στη στήλη "Επικαιρότητα" του Ygeianet (κλικ εδώ).
¦ Όπως αναφέρει η απόφαση του Γεν. Συμβουλίου "το τελικό κείμενο της Κλαδικής Συμφωνίας περιλαμβάνει θετικές διατάξεις που αποτελούσαν αιτήματα των νοσοκομειακών γιατρών και τα οποία διεκδικήθηκαν με μαζικές κινητοποιήσεις από την ΟΕΝΓΕ, τις Ενώσεις και τους συναδέλφους τα προηγούμενα χρόνια. Προκειμένου όμως να καταστεί δυνατή η υλοποίηση των υπεσχημένων επιβάλλεται η συμπλήρωση των πιστώσεων του προϋπολογισμού του 2009 με τα κονδύλια που απαιτεί η μισθολογική αναβάθμιση των νοσοκομειακών γιατρών, η αύξηση του κόστους της εφημερίας, οι φορολογικές ελαφρύνσεις και κυρίως οι προβλεπόμενες 2000 προσλήψεις γιατρών εντός του 2009".
Η απόφαση τονίζει ότι "η υπογραφή της Κλαδικής Σύμβασης δεν μεταβάλλει αυτόματα τη σκληρή πραγματικότητα της δημόσιας περίθαλψης στη χώρα μας. Τα οξυμένα προβλήματα των νοσοκομείων και Κ. Υγείας εξακολουθούν να απαιτούν σοβαρές και μακροπρόθεσμες παρεμβάσεις στους τομείς της χρηματοδότησης, τη βελτίωση των υποδομών, της πλήρους κάλυψης των αναγκών σε ανθρώπινο δυναμικό όλων των ειδικοτήτων και της ανάπτυξης Π.Φ.Υ."
¦ Η κλαδική σύμβαση κατατίθεται αύριο στη Βουλή σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο και εκφράζεται η αισιοδοξία ότι θα έχει ψηφιστεί πριν αρχίσει η συζήτηση του προϋπολογισμού. Οψόμεθα..
¦ Οι αντιδράσεις στην υπογραφείσα συμφωνία κινήθηκαν από πλευράς Συλλόγου Διευθυντών ΕΣΥ με μεθοδεύσεις υπόγειας πίεσης προς συναρμόδιους Υπουργούς, από τους οποίους ζητούσαν να μην προσυπογράψουν το κείμενο. Είναι γνωστό πως οι άνθρωποι αυτοί πάντοτε λειτουργούσαν ως τσιφλικάδες, απαξιώνοντας ακόμα και το διάλογο στις δήθεν ενδιαφέρουσες απόψεις που ισχυρίζονται ότι διαθέτουν. Βλέποντας ότι δεν ευδοκιμούν οι υπόγιες πιέσεις άρχισαν τις δημόσιες, ώστε να δημιουργήσουν κλίμα κατά την ψήφιση της σύμβασης στη Βουλή.
Πρώτος και καλύτερος ο Τριανταφυλλόπουλος. Ακολουθούν τυφεκιοφόροι και τυμπανιστές που επιδίδονται σε όργιο δημοσιευμάτων περί δήθεν ανεπανόρθωτης καταστροφής του ΕΣΥ από την εφαρμογή του πολυδιευθυντικού. Το κείμενο που επισυνάπτω, ανήκει στο συνάδελφο χειρουργό στο Καρπενήσι Απόστολο Σοφό και δίνει επαρκέστατη απάντηση σ΄ αυτούς τους ισχυρισμούς. Τις επόμενες μέρες θα δοθούν δημοσίως κι άλλες απάντήσεις στους κροκόδειλους που υποδύονται τους συναδέλφους μας.
Δημήτρης Βαρνάβας.
Από μιά αποστολή Ανθρωπιάς στην Ινδονησία.2005
Tο τσουναμι που ήλθε μετά το σεισμό της 26 Δεκεμβρίου, δεν σκόρπισε μόνο το θάνατο, τη καταστροφή στη νότιο ανατολική Ασία θάβοντας χιλιάδες κόσμο ,σπίτια , αφανίζοντας πόλεις και χωριά από το χάρτη της περιοχής, αλλά ξύπνησε συνειδήσεις πολλών ανθρώπων, που αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν, να συμβάλλουν εθελοντικά στα προγράμματα των κυβερνητικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων, που σκοπό είχαν την παροχή βοηθείας στις χώρες αυτές.
O εθελοντισμός ! πήρε τεράστιες διαστάσεις και ξεπέρασε κάθε προηγούμενο..
Δεν παραμείναμε και εμείς αδρανείς και έτσι μια ομάδα γιατρών και νοσηλευτών από τη
πόλη μας τα Χανιά αναχωρήσαμε για τη Σουμάτρα ,παρακάμπτοντας την άρνηση του διευθυντή του νοσοκομείου που παρέμεινε ασυγκίνητος και μακριά από κάθε πνεύμα ανθρωπιάς και ευαισθησίας, αρνήθηκε να δώσει την ειδική άδεια στους γιατρούς του νοσοκομείου ..
Φτάσαμε στη Σουμάτρα και αυτό που διαπιστώσαμε πέρα από την απίστευτη καταστροφή , ήταν πως η ζωή συνεχίζεται με τους ίδιους γρήγορους ρυθμούς ..
Η Βanda Αche, η πρωτευουσα της Σουματρας, που είχε πληγεί περισσότερο από τη καταστροφή και που ήταν αποκλεισμένη εδώ και χρόνια λόγω πολεμικών συρράξεων είχε μετατραπεί σε ένα παγκόσμιο κέντρο ενδιαφέροντος, συγκεντρώνοντας το δυναμικό των 240 οργανώσεων .
Ένας συνωστισμός υπήρχε στην αρχή, μια αβεβαιότητα , το πως όλες αυτές οι οργανώσεις θα συνυπάρξουν, θα συνεργαστούν ,θα βοηθήσουν. Οι ντόπιοι αμήχανοι αρχικά, είχαν αφήσει
την ευθύνη του συντονισμού στις ξένες στρατιωτικές ιατρικές μονάδες των Αυστραλών και Γερμανών, όχι βέβαια με ευχαρίστηση, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν και διαφορετικά, γιατί δεν είχαν ούτε τα μέσα ούτε την υποδομή αφού τα πάντα είχαν καταστραφεί .Παρακολουθούσαν και επέβλεπαν κάπως το τι συνέβαινε νομίζοντας ότι είχαν το πάνω χέρι, αλλά μόνο συμβουλευτικό ρόλο είχε η παρουσία τους στα αμέτρητα καθημερινά meeting, που γίνονταν με πρωτοβουλίες των οργανώσεων και που αποσκοπούσαν στην ενημέρωση και το συντονισμό των προσπαθειών για δίκαιη, σωστή, αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας και σίτισης .
Οι τοπικές αρχές, επέβαλαν, την ειδική κάρτα κάτι σαν ταυτότητα, που έπρεπε να προμηθευτούμε όλοι όσοι είμαστε εκεί , μας συνιστούσαν να μην απομακρυνόμαστε έξω από τη πόλη, γιατί υπήρχε ο φόβος των ανταρτών και των συγκρούσεων με το στρατό, που παρά του ότι υπήρχε επίσημα ανακωχή, ο στρατός συνέχιζε τις εκκαθαρίσεις , τις δολοφονίες των ανταρτών, που εδώ και 29 χρόνια μάχονται για την ανεξαρτησία της Σουματρας από την Ινδονησία. Με το πρόσχημα της καταστροφής, χιλιάδες στρατιώτες, αστυνομικοί,
κυβερνητικοί αναπτύχθηκαν στη περιοχή και ο φόβος των ντόπιων είναι, ότι με το που θα φύγουν οι ξένες οργανώσεις, η κυβέρνηση θα αρχίσει τις εκκαθαρίσεις και αυτός είναι και ένας ακόμη λόγος που όλοι εμείς είμαστ ε καλοδεχούμενοι στη περιοχή και δεν κινδυνεύουμε όπως επιμένουν να μας τονίζουν οι αρχές.
Ένας μήνας μετά και η πόλη άρχιζε να ξυπνά να αντιδρά.
Υπήρχε έντονη ανάγκη δημιουργίας και ανάπτυξης της ντόπιας αγοράς πώλησης ειδών τροφής, ένδυσης και επίπλωσης, γιατί πως αλλιώς θα επιβίωναν οι χιλιάδες ξένοι που είχαν κατακλύσει τη πόλη. Υπήρξε έντονο το πρόβλημα ενοικίασης κτιρίων για στέγαση γραφείων, για διαμονή των μελών των απόστολων .Τα σπίτια λιγοστά και τα ενοίκια πολύ υψηλά , αφού είναι γνωστό πλέον , ότι η εκμετάλλευση έχει γίνει νόμος κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Λύνοντας το βασικό πρόβλημα στέγασης, οι οργανώσεις αρχίζουν το έργο τους και άλλες ασχολούνται με την πρωτοβάθμια υγεία, άλλες με την διανομή τροφής , άλλες με την παροχή νερού, άλλες με τη παροχή τηλεπικοινωνιών, άλλες με την υποστήριξη των αναγκών άλλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, άλλες με παροχή ασφάλειας προσωπικού και γραμματειακής υποστήριξης, άλλες πάλι με την ανοικοδόμηση των κτιρίων, κυρίως σχολείων, νοσοκομείων και ιατρείων.
Δεν παραμείναμε και εμείς αδρανείς και έτσι μια ομάδα γιατρών και νοσηλευτών από τη
πόλη μας τα Χανιά αναχωρήσαμε για τη Σουμάτρα ,παρακάμπτοντας την άρνηση του διευθυντή του νοσοκομείου που παρέμεινε ασυγκίνητος και μακριά από κάθε πνεύμα ανθρωπιάς και ευαισθησίας, αρνήθηκε να δώσει την ειδική άδεια στους γιατρούς του νοσοκομείου ..Φτάσαμε στη Σουμάτρα και αυτό που διαπιστώσαμε πέρα από την απίστευτη καταστροφή , ήταν πως η ζωή συνεχίζεται με τους ίδιους γρήγορους ρυθμούς ..
Η Βanda Αche, η πρωτευουσα της Σουματρας, που είχε πληγεί περισσότερο από τη καταστροφή και που ήταν αποκλεισμένη εδώ και χρόνια λόγω πολεμικών συρράξεων είχε μετατραπεί σε ένα παγκόσμιο κέντρο ενδιαφέροντος, συγκεντρώνοντας το δυναμικό των 240 οργανώσεων .
Ένας συνωστισμός υπήρχε στην αρχή, μια αβεβαιότητα , το πως όλες αυτές οι οργανώσεις θα συνυπάρξουν, θα συνεργαστούν ,θα βοηθήσουν. Οι ντόπιοι αμήχανοι αρχικά, είχαν αφήσει
την ευθύνη του συντονισμού στις ξένες στρατιωτικές ιατρικές μονάδες των Αυστραλών και Γερμανών, όχι βέβαια με ευχαρίστηση, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν και διαφορετικά, γιατί δεν είχαν ούτε τα μέσα ούτε την υποδομή αφού τα πάντα είχαν καταστραφεί .Παρακολουθούσαν και επέβλεπαν κάπως το τι συνέβαινε νομίζοντας ότι είχαν το πάνω χέρι, αλλά μόνο συμβουλευτικό ρόλο είχε η παρουσία τους στα αμέτρητα καθημερινά meeting, που γίνονταν με πρωτοβουλίες των οργανώσεων και που αποσκοπούσαν στην ενημέρωση και το συντονισμό των προσπαθειών για δίκαιη, σωστή, αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας και σίτισης .Οι τοπικές αρχές, επέβαλαν, την ειδική κάρτα κάτι σαν ταυτότητα, που έπρεπε να προμηθευτούμε όλοι όσοι είμαστε εκεί , μας συνιστούσαν να μην απομακρυνόμαστε έξω από τη πόλη, γιατί υπήρχε ο φόβος των ανταρτών και των συγκρούσεων με το στρατό, που παρά του ότι υπήρχε επίσημα ανακωχή, ο στρατός συνέχιζε τις εκκαθαρίσεις , τις δολοφονίες των ανταρτών, που εδώ και 29 χρόνια μάχονται για την ανεξαρτησία της Σουματρας από την Ινδονησία. Με το πρόσχημα της καταστροφής, χιλιάδες στρατιώτες, αστυνομικοί,
κυβερνητικοί αναπτύχθηκαν στη περιοχή και ο φόβος των ντόπιων είναι, ότι με το που θα φύγουν οι ξένες οργανώσεις, η κυβέρνηση θα αρχίσει τις εκκαθαρίσεις και αυτός είναι και ένας ακόμη λόγος που όλοι εμείς είμαστ ε καλοδεχούμενοι στη περιοχή και δεν κινδυνεύουμε όπως επιμένουν να μας τονίζουν οι αρχές.Ένας μήνας μετά και η πόλη άρχιζε να ξυπνά να αντιδρά.
Υπήρχε έντονη ανάγκη δημιουργίας και ανάπτυξης της ντόπιας αγοράς πώλησης ειδών τροφής, ένδυσης και επίπλωσης, γιατί πως αλλιώς θα επιβίωναν οι χιλιάδες ξένοι που είχαν κατακλύσει τη πόλη. Υπήρξε έντονο το πρόβλημα ενοικίασης κτιρίων για στέγαση γραφείων, για διαμονή των μελών των απόστολων .Τα σπίτια λιγοστά και τα ενοίκια πολύ υψηλά , αφού είναι γνωστό πλέον , ότι η εκμετάλλευση έχει γίνει νόμος κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Λύνοντας το βασικό πρόβλημα στέγασης, οι οργανώσεις αρχίζουν το έργο τους και άλλες ασχολούνται με την πρωτοβάθμια υγεία, άλλες με την διανομή τροφής , άλλες με την παροχή νερού, άλλες με τη παροχή τηλεπικοινωνιών, άλλες με την υποστήριξη των αναγκών άλλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, άλλες με παροχή ασφάλειας προσωπικού και γραμματειακής υποστήριξης, άλλες πάλι με την ανοικοδόμηση των κτιρίων, κυρίως σχολείων, νοσοκομείων και ιατρείων. Οι οργανώσεις έχουν δυο στόχους και μοιράζουν το δυναμικό τους σε δυο τομείς. Οι μισοί ασχολούνται με την άμεση παροχή βοήθειας στους πληγέντες είτε υπό μορφή παροχής στέγης ,τροφής, ή υγείας και οι άλλοι παράλληλα έχουν σκοπό τη ανεύρεση και καταγραφή των περιοχών , που οι ανάγκες τους θα αποτελέσουν το μελλοντικό πρόγραμμα και στόχο των οργανώσεων. 
Ξεκινά λοιπόν ένας αγώνας χαρτογράφησης περιοχής , δημιουργίας προσχεδίου, μελέτης, υποβολής έγκρισης δαπανών και προϋπολογισμού στην ΕΕ , η σε όποιο άλλο οργανισμό ζητήσουν την χρηματοδότηση , κλείσιμο συμφωνιών και υπογραφής μεμοραντουμ με τις τοπικές αρχές! . Έτσι παράλληλα δημιουργούνται θέσεις εργασίας για τους ντόπιους σε όλες τις βαθμίδες, είτε είναι κτίστες, είτε οδηγοί, είτε μεταφραστές, είτε μηχανικοί, η λογιστές. Βελτιώνεται η ζωή τους για όσο διαρκούν τα προγράμματα που πολλές φορές φτάνουν και τα 5-6 χρόνια και που ίσως αρκούν για να ανακάμψει η τοπική οικονομία και να μπορέσουν οι φορείς να αναλάβουν την συνέχιση των προγραμμάτων αυτών.
Ξεκινά λοιπόν ένας αγώνας χαρτογράφησης περιοχής , δημιουργίας προσχεδίου, μελέτης, υποβολής έγκρισης δαπανών και προϋπολογισμού στην ΕΕ , η σε όποιο άλλο οργανισμό ζητήσουν την χρηματοδότηση , κλείσιμο συμφωνιών και υπογραφής μεμοραντουμ με τις τοπικές αρχές! . Έτσι παράλληλα δημιουργούνται θέσεις εργασίας για τους ντόπιους σε όλες τις βαθμίδες, είτε είναι κτίστες, είτε οδηγοί, είτε μεταφραστές, είτε μηχανικοί, η λογιστές. Βελτιώνεται η ζωή τους για όσο διαρκούν τα προγράμματα που πολλές φορές φτάνουν και τα 5-6 χρόνια και που ίσως αρκούν για να ανακάμψει η τοπική οικονομία και να μπορέσουν οι φορείς να αναλάβουν την συνέχιση των προγραμμάτων αυτών.Ένα ανακαινισμένο σχολείο θα πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί, ένα επανδρωμένο αγροτικό ιατρείο θα πρέπει να συνεχίσει τη ιατρική φροντίδα! της περιοχής, ένα πλήρες εξοπλισμένο νοσοκομείο θα πρέπει να αποτελεί στόχο η συνέχιση λειτουργίας του από την τοπική κοινωνία και την πολιτεία. Η ανοικοδόμηση της περιοχής με αρχικά προγράμματα χρηματοδότησης από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, αλλά και η συνέχιση και διατήρηση των έργων αυτών από την κυβέρνηση της Ινδονησίας με την χρηματοδότηση που έλαβε η θα 
λάβει από τις κυβερνήσεις των άλλων κρατών, θα είναι στόχος και μέλημα όλων μας και θα είναι η ανταμοιβή στο έργο των εθελοντών! που δούλεψαν εκεί ανταμο ι βή σε όσους δήλωσαν παρόν με τη χρηματική προσφορά τους στις εκκλήσεις βοήθειας για ένα κόσμο μακρινό αλλά τόσο πονεμένο, γιατί αφορά όλους μας κάθε καταστροφή στο πλανήτη .γιατί ο πόνος δεν έχει σύνορα γιατί η ανθρωπιά δεν πρέπει να περιορίζεται !!!!!!!!!!
Οι Έλληνες Γιατροί του Κόσμου βρέθηκαν και αυτοί να αποτελούν σημαντικό κομμάτι της εθελοντικής δύναμης που δρούσε στην Banda Ache.
Ξεπερνώντας την πρώτη εβδομάδα του σοκ από την απίστευτα μεγάλη καταστροφή, ξεπερνώντας την αγωνία ,το άγχος την αβεβαιότητα και κυρίως τη μεγάλη σύγχυση του προσδιορισμού της έδρας δράσης μας ,όλοι μας οπλιστήκαμε με δύναμη, υπομονή και με μεγάλη διάθεση αρχίσαμε τη δράση μας από ένα κέντρο υγείας μέσα στη πόλη, σε συνεργασία με μια ντόπια οργάνωση ,προσφέροντας πρωτοβάθμια φροντίδα στους επιζώντες της πόλης. Μία εβδομάδα μετά, με μεγάλο ενθουσιασμό δεχτήκαμε να αναλάβουμε το νοσοκομείο Φακίνα , ένα νοσοκομείο που δεν είχε πληγεί από τη καταστροφή, αλλά είχε μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό, σε φάρμακα, σε υλικά, σε μηχανήματα και οι ντόπιοι γιατροί κουρασμένοι από τη συνεχή και αδιάκοπη εργασία δέχτηκαν με χαρά και ανακούφιση την συνεργασία μας.
Αρχίσαμε να δουλεύομε εντατικά και καθημερινά αναλαμβάνοντας το τμήμα επειγόντων περιστατικών και το χειρουργικό τμήμα ,μιας και η ομάδα μας αποτελείτο από αναισθησιολόγο , χειρουργό, ορθοπεδικό, νοσοκόμα χειρουργείου και πνευμονολόγο που συνέχιζε να μας αντικαθιστά στα επείγοντα τις ώρες που εμείς βρισκόμασταν στο χειρουργείο.
Πολλά τα περιστατικά που ήλθαν για νοσηλεία και θεραπεία.
Δεκάδες τα χρόνια παθολογικά περιστατικά φυματίωσης, ελονοσίας, αναπνευστικών λοιμώξεων, σακχ. διαβητου, άσθματος, καρδιακών παθήσεων, αλλά πολλά και τα λοιμώδη νοσήματα όπως ιλαρά και ανεμοβλογιά.
Τα παραμελημένα τραύματα με αποτυχημένες η μη , πλαστικές αποκαταστάσεις που είχαν ακόμη ανάγκη θεραπείας και φροντίδας, οι πρόσφατοι τραυματισμοί ,τα εγκαύματα , οι οξείες κοιλίες, αλλά και η χειρουργική αποκατάσταση νοσημάτων που δεν χρίζονται επείγοντα ,όπως βουβωνοκήλες , χολολιθιάσεις, αιμορροιδοπάθειες , αντιμετωπίστηκαν από την ομάδα μας δίδοντας στους κάτοικους της πόλης αυτής ,το δικαίωμα και την ευκαιρία της δωρεάν περίθαλψης ,αφού για την θεραπεία αυτών, οι ασθενείς έπρεπε να καταβάλουν σημαντικά χρηματικά ποσά , αφού δεν υπάρχει στη χώρα τους δωρεάν σύστημα υγείας.
Μαζί με το ντόπιο προσωπικό, με τους συναδέλφους ζήσαμε στιγμές και γεγονότα που
κατέχουν σημαντική θέση στη καρδιά και στη μνήμη μας. Γευτήκαμε και αποκομίσαμε δείγμα της κουλτούρας τους , της ταπεινότητας ,της υπομονής, της υποταγής χωρίς κραυγαλέες αντιδράσεις στην ανελέητη δύναμη της φύσης ,αλλά και του χαμόγελου που ανθεί στα χείλη τους, τη λάμψη που παίρνει τη θέση της λύπης στο βλέμμα τους και το δυνατό σφίξιμο των χεριών που μας αγκάλιασαν στην αυλή του νοσοκομείου τη τελευταία μέρα που φεύγαμε. Ανάμεσα στη συγκίνηση της αναχώρησης και της σεμνότητας που κατείχε όλους μας αλλά και της ικανοποίησης , το μόνο που καταφέραμε να ψιθυρίσουμε και να υποσχεθούμε ήταν ότι δεν θα τους ξεχάσουμε και θα συνεχίσουμε να είμαστε κοντά το! υς .δεν έχει σημασία αν ο Βασίλης, ο Μηνάς ,η Νίκη, η Ελευθερία, η Ρένα θα ονομάζονται τώρα Μαρτίνα ,Πηνελόπη, Γιώργος...
Η χειρουργός Ελευθερία Μουλουδάκη.
λάβει από τις κυβερνήσεις των άλλων κρατών, θα είναι στόχος και μέλημα όλων μας και θα είναι η ανταμοιβή στο έργο των εθελοντών! που δούλεψαν εκεί ανταμο ι βή σε όσους δήλωσαν παρόν με τη χρηματική προσφορά τους στις εκκλήσεις βοήθειας για ένα κόσμο μακρινό αλλά τόσο πονεμένο, γιατί αφορά όλους μας κάθε καταστροφή στο πλανήτη .γιατί ο πόνος δεν έχει σύνορα γιατί η ανθρωπιά δεν πρέπει να περιορίζεται !!!!!!!!!!Οι Έλληνες Γιατροί του Κόσμου βρέθηκαν και αυτοί να αποτελούν σημαντικό κομμάτι της εθελοντικής δύναμης που δρούσε στην Banda Ache.
Ξεπερνώντας την πρώτη εβδομάδα του σοκ από την απίστευτα μεγάλη καταστροφή, ξεπερνώντας την αγωνία ,το άγχος την αβεβαιότητα και κυρίως τη μεγάλη σύγχυση του προσδιορισμού της έδρας δράσης μας ,όλοι μας οπλιστήκαμε με δύναμη, υπομονή και με μεγάλη διάθεση αρχίσαμε τη δράση μας από ένα κέντρο υγείας μέσα στη πόλη, σε συνεργασία με μια ντόπια οργάνωση ,προσφέροντας πρωτοβάθμια φροντίδα στους επιζώντες της πόλης. Μία εβδομάδα μετά, με μεγάλο ενθουσιασμό δεχτήκαμε να αναλάβουμε το νοσοκομείο Φακίνα , ένα νοσοκομείο που δεν είχε πληγεί από τη καταστροφή, αλλά είχε μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό, σε φάρμακα, σε υλικά, σε μηχανήματα και οι ντόπιοι γιατροί κουρασμένοι από τη συνεχή και αδιάκοπη εργασία δέχτηκαν με χαρά και ανακούφιση την συνεργασία μας.
Αρχίσαμε να δουλεύομε εντατικά και καθημερινά αναλαμβάνοντας το τμήμα επειγόντων περιστατικών και το χειρουργικό τμήμα ,μιας και η ομάδα μας αποτελείτο από αναισθησιολόγο , χειρουργό, ορθοπεδικό, νοσοκόμα χειρουργείου και πνευμονολόγο που συνέχιζε να μας αντικαθιστά στα επείγοντα τις ώρες που εμείς βρισκόμασταν στο χειρουργείο.
Πολλά τα περιστατικά που ήλθαν για νοσηλεία και θεραπεία.
Δεκάδες τα χρόνια παθολογικά περιστατικά φυματίωσης, ελονοσίας, αναπνευστικών λοιμώξεων, σακχ. διαβητου, άσθματος, καρδιακών παθήσεων, αλλά πολλά και τα λοιμώδη νοσήματα όπως ιλαρά και ανεμοβλογιά.
Τα παραμελημένα τραύματα με αποτυχημένες η μη , πλαστικές αποκαταστάσεις που είχαν ακόμη ανάγκη θεραπείας και φροντίδας, οι πρόσφατοι τραυματισμοί ,τα εγκαύματα , οι οξείες κοιλίες, αλλά και η χειρουργική αποκατάσταση νοσημάτων που δεν χρίζονται επείγοντα ,όπως βουβωνοκήλες , χολολιθιάσεις, αιμορροιδοπάθειες , αντιμετωπίστηκαν από την ομάδα μας δίδοντας στους κάτοικους της πόλης αυτής ,το δικαίωμα και την ευκαιρία της δωρεάν περίθαλψης ,αφού για την θεραπεία αυτών, οι ασθενείς έπρεπε να καταβάλουν σημαντικά χρηματικά ποσά , αφού δεν υπάρχει στη χώρα τους δωρεάν σύστημα υγείας.
Μαζί με το ντόπιο προσωπικό, με τους συναδέλφους ζήσαμε στιγμές και γεγονότα που
κατέχουν σημαντική θέση στη καρδιά και στη μνήμη μας. Γευτήκαμε και αποκομίσαμε δείγμα της κουλτούρας τους , της ταπεινότητας ,της υπομονής, της υποταγής χωρίς κραυγαλέες αντιδράσεις στην ανελέητη δύναμη της φύσης ,αλλά και του χαμόγελου που ανθεί στα χείλη τους, τη λάμψη που παίρνει τη θέση της λύπης στο βλέμμα τους και το δυνατό σφίξιμο των χεριών που μας αγκάλιασαν στην αυλή του νοσοκομείου τη τελευταία μέρα που φεύγαμε. Ανάμεσα στη συγκίνηση της αναχώρησης και της σεμνότητας που κατείχε όλους μας αλλά και της ικανοποίησης , το μόνο που καταφέραμε να ψιθυρίσουμε και να υποσχεθούμε ήταν ότι δεν θα τους ξεχάσουμε και θα συνεχίσουμε να είμαστε κοντά το! υς .δεν έχει σημασία αν ο Βασίλης, ο Μηνάς ,η Νίκη, η Ελευθερία, η Ρένα θα ονομάζονται τώρα Μαρτίνα ,Πηνελόπη, Γιώργος...Η χειρουργός Ελευθερία Μουλουδάκη.
Η ανικανότητα υπουργού , πληρώνεται ακριβά στις ΜΕΘ.
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Ένας μήνας μετά … την λύση του προβλήματος των Εντατικών …
Δεν διατηρούσαμε καμιά αμφιβολία … Γνωρίζαμε την … συνέπεια της πολιτείας και τους … κανόνες του Δημοσίου Λόγου … Όταν ο αρμόδιος υπουργός δηλώνει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, θα πρέπει να είναι έτσι και όχι αλλιώς: «… Το πρόβλημα των Εντατικών το γνωρίζουμε … Είναι η πρώτη μας προτεραιότητα … Το αργότερο μέχρι τα Χριστούγεννα θα έχει λυθεί … ». Δεν είχαμε κανένα λόγο να το αμφισβητήσουμε. Τότε ... Τώρα όμως;
Απευθυνόμενοι στο μέσο πολίτη λέμε: Αγαπητέ πολίτη τα πράγματα στο χώρο
της Δημόσιας Υγείας δεν πάνε καλά., τουλάχιστον στο χώρο της Εντατικής Θεραπείας, που τον υπηρετούμε. Οι ΜΕΘ – χώροι πολύτιμοι - είναι χωρίς γιατρούς και νοσηλευτές. Επιτελούν σπουδαίο έργο, σώζοντας 4 στους 5 οριστικά χαμένους από τη κλασσική ιατρική – ένα διεθνώς ζηλευτό ποσοστό - με εξοπλισμό χώρων παλιό και προβληματικό. Εμείς, σαν επαγγελματίες του χώρου κάνουμε στο ακέραιο το καθήκον μας. Υποαμοιβόμενοι, λίγοι και εξουθενωμένοι, την στιγμή που: Χρειαζόμαστε σα χώρα 2000-3000 κλίνες εντατικής και διαθέτουμε περί τις 500! Πάνω από 200 κρεβάτια, έτοιμα προς χρήση, που τα πληρώσαμε ακριβά (πάνω από 150.000 ΕΥΡΩ το καθένα τους) δεν λειτουργούν για λόγους καθαρής κακοδιοίκησης. Πως αλλιώς και με ποιον άλλο, πιο εύσχημο τρόπο να πούμε την επί δεκαετία καταγεγραμμένη ανεπάρκεια (;), αναλγησία (;) της πολιτείας να προσλάβει 600 άτομα προσωπικό για να τα λειτουργήσει; Η πολιτεία κωφεύει ή υπόσχεται και φλυαρεί χωρίς αντίκρυσμα. Δεν καλύπτει με πράξεις τις ανάγκες της κοινωνίας, καταγράφει ελλείψεις αλλά δεν τις διορθώνει, δεν προτείνει λύσεις και χρονοδιαγράμματα ρεαλιστικά, δεν ιεραρχεί ανάγκες, δεν δέχεται τους ειδικούς σε διάλογο. … Και στο μεταξύ, … , άνθρωποι χάνονται γιατί μένουν κλειστά κρεβάτια Εντατικής !!!
Η Ελληνική Εταιρεία Εντατικής Θεραπείας έχει επανειλημμένα ζητήσει από την πολιτεία τα αυτονόητα: πρόσληψη προσωπικού για να στελεχωθούν και να λειτουργήσουν σωστά οι ΜΕΘ, ουσιαστικά κίνητρα για να προσελκύσει νέα στελέχη και να κρατήσει τα έμπειρο προσωπικό που σήμερα είναι εξουθενωμένο και θεσμοθέτηση οργανογράμματος των κανόνων λειτουργίας των ΜΕΘ. Τα αιτήματα μας είναι γνωστά στο πανελλήνιο, αναγνωρίζονται σαν δίκαια από όλους και όλοι οι Υπουργοί Υγείας της τελευταίας δεκαετίας τουλάχιστον υποσχέθηκαν ότι «θα δώσουν λύση σε λίγους μήνες». Αλλά τα χρόνια περνούν και το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό. Σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει γιατρός ή νοσηλευτής που θα επιλέγει να δουλέψει στη ΜΕΘ. Είναι προφανές ότι λύση υπερβαίνει τις δυνατότητες μιας επιστημονικής εταιρείας. Είναι πια υπόθεση της κοινωνίας των πολιτών, όπως και της κοινής λογικής ...
Πρέπει όλοι μαζί σαν ενεργοί πολίτες να απαιτήσουμε δυναμικά τα δικαιώματα μας από μια Πολιτεία, της οποίας η αδιαφορία στοιχίζει ανθρώπινες ζωές.
Δεν διατηρούσαμε καμιά αμφιβολία … Γνωρίζαμε την … συνέπεια της πολιτείας και τους … κανόνες του Δημοσίου Λόγου … Όταν ο αρμόδιος υπουργός δηλώνει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, θα πρέπει να είναι έτσι και όχι αλλιώς: «… Το πρόβλημα των Εντατικών το γνωρίζουμε … Είναι η πρώτη μας προτεραιότητα … Το αργότερο μέχρι τα Χριστούγεννα θα έχει λυθεί … ». Δεν είχαμε κανένα λόγο να το αμφισβητήσουμε. Τότε ... Τώρα όμως;
Απευθυνόμενοι στο μέσο πολίτη λέμε: Αγαπητέ πολίτη τα πράγματα στο χώρο
της Δημόσιας Υγείας δεν πάνε καλά., τουλάχιστον στο χώρο της Εντατικής Θεραπείας, που τον υπηρετούμε. Οι ΜΕΘ – χώροι πολύτιμοι - είναι χωρίς γιατρούς και νοσηλευτές. Επιτελούν σπουδαίο έργο, σώζοντας 4 στους 5 οριστικά χαμένους από τη κλασσική ιατρική – ένα διεθνώς ζηλευτό ποσοστό - με εξοπλισμό χώρων παλιό και προβληματικό. Εμείς, σαν επαγγελματίες του χώρου κάνουμε στο ακέραιο το καθήκον μας. Υποαμοιβόμενοι, λίγοι και εξουθενωμένοι, την στιγμή που: Χρειαζόμαστε σα χώρα 2000-3000 κλίνες εντατικής και διαθέτουμε περί τις 500! Πάνω από 200 κρεβάτια, έτοιμα προς χρήση, που τα πληρώσαμε ακριβά (πάνω από 150.000 ΕΥΡΩ το καθένα τους) δεν λειτουργούν για λόγους καθαρής κακοδιοίκησης. Πως αλλιώς και με ποιον άλλο, πιο εύσχημο τρόπο να πούμε την επί δεκαετία καταγεγραμμένη ανεπάρκεια (;), αναλγησία (;) της πολιτείας να προσλάβει 600 άτομα προσωπικό για να τα λειτουργήσει; Η πολιτεία κωφεύει ή υπόσχεται και φλυαρεί χωρίς αντίκρυσμα. Δεν καλύπτει με πράξεις τις ανάγκες της κοινωνίας, καταγράφει ελλείψεις αλλά δεν τις διορθώνει, δεν προτείνει λύσεις και χρονοδιαγράμματα ρεαλιστικά, δεν ιεραρχεί ανάγκες, δεν δέχεται τους ειδικούς σε διάλογο. … Και στο μεταξύ, … , άνθρωποι χάνονται γιατί μένουν κλειστά κρεβάτια Εντατικής !!!Η Ελληνική Εταιρεία Εντατικής Θεραπείας έχει επανειλημμένα ζητήσει από την πολιτεία τα αυτονόητα: πρόσληψη προσωπικού για να στελεχωθούν και να λειτουργήσουν σωστά οι ΜΕΘ, ουσιαστικά κίνητρα για να προσελκύσει νέα στελέχη και να κρατήσει τα έμπειρο προσωπικό που σήμερα είναι εξουθενωμένο και θεσμοθέτηση οργανογράμματος των κανόνων λειτουργίας των ΜΕΘ. Τα αιτήματα μας είναι γνωστά στο πανελλήνιο, αναγνωρίζονται σαν δίκαια από όλους και όλοι οι Υπουργοί Υγείας της τελευταίας δεκαετίας τουλάχιστον υποσχέθηκαν ότι «θα δώσουν λύση σε λίγους μήνες». Αλλά τα χρόνια περνούν και το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό. Σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει γιατρός ή νοσηλευτής που θα επιλέγει να δουλέψει στη ΜΕΘ. Είναι προφανές ότι λύση υπερβαίνει τις δυνατότητες μιας επιστημονικής εταιρείας. Είναι πια υπόθεση της κοινωνίας των πολιτών, όπως και της κοινής λογικής ...
Πρέπει όλοι μαζί σαν ενεργοί πολίτες να απαιτήσουμε δυναμικά τα δικαιώματα μας από μια Πολιτεία, της οποίας η αδιαφορία στοιχίζει ανθρώπινες ζωές.
ΤΟ Δ.Σ. της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Εκδηλώσεις
Εκδηλώσεις υπό την αιγίδα της εταιρίας
6ο Συμπόσιο Επείγουσας και Εντατικής ΙατρικήςΈχει τεθεί υπό την αιγίδα της Εταιρείας μας το 6ο Συμπόσιο Επείγουσας και Εντατικής Ιατρικής που διοργανώνεται από τις ΜΕΘ των Στρατιωτικών Νοσοκομείων σε συνεργασία με τη ΜΕΘ του Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ», και θα λάβει χώρα στις 30 και 31 Μαΐου 2008.
