Το ΙΚΑ πάει λαϊκή.

ΤΟ ΙΚΑ  ΠΑΕΙ ΛΑΪΚΗ.      

                Όταν αποφασίσαμε ,οι αλληλέγγυοι, να μοιράσουμε ενημερωτικά δελτία στη λαϊκή του Σαββάτου στη γειτονιά περίμενα να συναντήσω τους ίδιους ανθρώπους που εξυπηρετώ και ξέρω τα προβλήματά τους τα τελευταία 22 χρόνια. Γελάστηκα! Ένας κόσμος διαφορετικός ανενημέρωτος, ένας κόσμος με βάρκα την ελπίδα που λέμε, τους ανασφάλιστους, βρήκαμε  αυτούς τους ανθρώπους που δεν άντεξαν τις βαριές εισφορές του κόσμου της αυτοαπασχόλησης, που δεν ονειρεύονται στη ζωή τους εμβόλια, προληπτικές εξετάσεις ετήσιες, οδοντιατρική περίθαλψη ή επιδημιολογική κάλυψη σε ασθένειες μάστιγες όπως ο μαστός, το παχύ, οι καρδιοπάθειες, τα τροχαία. Πόσο ωραία ,ω θεοί της ειρωνείας, συνταίριαξαν οι μνημονιακές επιδιώξεις των διαβόλων νεοφιλελεύθερων με την επιπολαιότητα του μέσου Έλληνα της «ηρωικής» αυτοπαραίτησης από το δικαίωμα στο κοινωνικό κράτος κατάκτηση της τελευταίας 30ετίας.

                Γιατί  λέω τους μνημονιακούς διαβόλους; Γιατί πήγαμε στη κόλαση και είδαμε 4 χρόνια πως ρολάρει ο κανιβαλίστικος καπιταλισμός. Η κόλαση ήταν άδεια και όλοι οι διάολοι έχουν κατέβει εδώ κάτω στη γή, στη Πατρίδα μας που με πρόσχημα τη κρίση δανείων, έχουν περάσει μια κυριαρχική υποδούλωση, με πρόσχημα το κοινό σταθερό για αυτούς νόμισμα και τις 4 μεγάλες τράπεζές τους, έχουν πτωχεύσει κατά 36% ήδη το ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας με επιπτώσεις την ανεργία, την υπερφορολόγηση, τον εξανδραποδισμό και τον εκφασισμό συνειδήσεων. Όλα αυτά για να καλύψουν οι μεγαλοσχήμονες των ΠΑΣΟΚ+ΝΔ που κυβέρνησαν τόσα χρόνια τις μίζες, τις ρεμούλες, τα θαλασσοδάνεια. Τη δύναμη της προπαγάνδας των 7 κυβερνητικών καναλιών την ένοιωσα στη λαϊκή που επανέρχομαι. Τα τέρατα της εποχής κατά Αντόνιο Γκράμσι.

 

 

                Έχοντας το μονόφυλλο περί κλεισίματος του τοπικού ΙΚΑ-ΕΟΠΥΥ στα χέρια και κούτσα κούτσα στη παγωνιά ξεκίνησα από το διπλανό καφενείο τίγκα στη κάπνα και το ανθρωπομάνι. 3 τραπέζια ζουμεροί με χαρτιά ,4 με ταβλαδόρους και άλλα 4-6 με μεζεδάκια παρέες ή καφέδες. Με δυσκολία τα χέρια με τους βαλέδες και τις ντάμες σηκώνονταν για να πάρουν την προκήρυξη. –«Άντε και είναι ακριβά οι κηδείες που σας ετοιμάζει ο Άδωνης» είπα δυνατά για να σπάσω τον πάγο! Υπολόγισα μια προκήρυξη για κάθε τραπέζι, 1-2 σε όρθιους κοντά στο καφετζή και τέλος μια και στον ίδιο τον καφετζή, σε χρόνο dt. Η ατμόσφαιρα των προυχόντων της γειτονιάς που είχαν λίπος για χάσιμο ήταν αποπνιχτική.

Έξω στους πάγκους και στη πελατεία του μεσημεριού, το μέσο σπιτονοικοκύρη η εικόνα ήταν αλλιώς. 50% αποδοχή άπλωμα το χέρι ένα χαμόγελο. Τους λες τι θα γίνει λιγότεροι γιατροί, λιγότερες υποδομές, λιγότερες παροχές και οι περισσότεροι παγώνουν όταν σε κοιτούν στα μάτια. Θα μας κάνουν Βουλγαρία ψελλίζουν, μερικοί βρίζουν τον Άδωνη άλλοι τον Σαμαρά. Την κακιά ώρα της αρρώστιας δεν είναι να την σκέφτεσαι πάνω από τις ντομάτες ή τις φράουλες αλλά τούτοι οι άνθρωποι φέρνουν τα κακά μαντάτα. Μερικοί ξεχωρίζουν τους γιατρούς τους πάνε και στο επέκεινα. Άλλοι  μαθημένοι από τον εκφασισμό της ΧΑ ότι φταίχτες είναι οι Πακιστανοί  δεν μπορούν να ερμηνεύσουν τι γίνεται, αλλά μαθημένοι να αγριοκοιτάζουν όποιον μιλάει για αιτήματα και δικαιώματα είναι έτοιμοι για καυγά. Ένας παππούς που πουλάει αυγά βγάζει τη χολή του για τον Τσίπρα, το νέο Παπανδρέου κατ αυτόν, από σεβασμό στην ηλικία του και στο μπερέ που φοράει στυλ Τσε, σκύβω πάνω από το πάγκο στο αυτί του και του απαντώ: «Να έχεις εμπιστοσύνη στο Σύριζα είναι οι περσότεροι διαγραμμένοι του ΚΚΕ, αυτοί ξέρουν πολλά.» Κάγκελο ο γέρος. Πιο κάτω οι ταγοί της τοπικής αυτοδιοίκησης φαίνεται να ελέγχουν το παιγνίδι σε όλους τους πάγκους, κάθονται τρείς φιλάρεσκοι και με βίας καταδέχονται το χαρτί της προκήρυξης. Τα 1000 αντίτυπα άλλαξαν χέρια γρήγορα. Και 5000 νάχαμε λίγα ήταν. Να πεδίο δόξης λαμπρό για την ανεργία, τα γεωργικά, τα χαράτσια, τους πλειστηριασμούς, τα σκάνδαλα και όσα βέβηλα κηλιδώνουν τις ζωές μας. Τούτοι οι καταναλωτές καναλιών προπαγάνδας οι 30% αναλφάβητοι, και 30% αλλοδαποί εξελληνισμένοι με 20 χρόνια Ελλάδα στη καμπούρα τους, ποιος θεός τους γνοιάζεται;;

 

--Κάθε Σάββατο λαϊκή λέω στους κοντινούς μου, Τόδατε το χτιστό εγγόνι με τι μίσος πήρε την προκήρυξη από τα χέρι του παππού του;; Δεν πάει καλά η κοινωνία της ατιμωρησίας και της διαστρέβλωσης, αυτά με φοβίζουν. Πιο κάτω μάθαμε ότι ετοιμάζουν ξαφνικό θάνατο και στις Λαϊκές το Νοέμβρη φέτος! Ξέρετε ποιοι θα ωφεληθούν έ;;

 

3-2-2014

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Read more »

Το καλάμι έφυγε μόνο του μπροστά

Προεκλογικό τρίπτυχο εκλογών 1961

Το καλάμι έφυγε μόνο του μπροστά!

                Είμαστε στην εποχή της ασπρόμαυρης Τι Βι  λίγο μετά από την έναρξη του συναρπαστικού σήριαλ «ο Άγνωστος πόλεμος» Η Χούντα των συνταγματαρχών στον 4^οχρόνο κατορθωμάτων και επειδή ο γύψος απαιτεί από την μια αναθέσεις για διυλιστήρια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας πρέπει μπροστά να προσφέρει τουλάχιστον «θεάματα» Το στούντιο ΑΤΑ στη Λένορμαν συνιδιοκτησίας Νίκου Μαστοράκη προσφέρεται για κάλεσμα κοινού. Η χουντική διοίκηση λοιπόν της ΥΕΝΕΔ τα Χριστούγεννα του 1971 αποφασίζει να διοργανώσει λαϊκό πάλκο με τον Γιώργο Ζαμπέταστο φόρτε του με πολυπληθή κομπανία συμπεριλαμβανομένου του νεαρού τότε και ταχέως εξελισσόμενου Μητροπάνου.

Στα έμπειρα χέρια του Νίκου Μαστοράκηη παραγωγή και floor manager  στην γενική επιμελητεία ο Ντάνος Λυγίζος. Ο κόσμος  έχει γεμίσει ασφυκτικά την αίθουσα και η μυσταγωγία της λαϊκής λειτουργίας ψυχαγωγείτε από τον αυθόρμητο ασυγκράτητο βάρδο. Επειδή είναι ζωντανή μετάδοση πρωτοφανής παρουσία ξυγκιασμένων ασφαλιτών έχουν διαχυθεί ανάμεσα στο πλήθος. Το σύνδρομο της μαζικής αποβλάκωσης έχει αρχίσει τα βαθειά του χαράγματα στο νου. Συσκευές τηλεόρασης έχει ακόμα στις φτωχογειτονιές 1 στους 3 δρόμους, όμως τώρα συσκευές αγοράζονται σωρηδόν.

Η ορχήστρα ξεκινάει με μπαλάντα «Ήρθα και απόψε στα σκαλοπάτια σου» δευτερώνει με την «Αγωνία» και φυσικά εναρμονισμένος με τρίτο το «Το φανταράκι». Ο Ζαμπέτας έχει χτικιάσει, στα Δειλινά έχει άλλη επαφή με το λαό του, εδώ χωρίς παλαμάκια ,τσαλίμια, σπασίματα και οι παραγγελιές άνωθεν, πρέπει όμως να ενισχυθεί το νέο προπαγανδιστικό μέσο. Πρέπει να κοιτάει συνέχεια το ξερακιανό αμερικανοφάσουλο πίσω από την τζαμαρία που έχει το γενικό πρόσταγμα. Εδώ είναι αυτός το αφεντικό,  ο Γιώργαρος βάζει τα γράδα του σε μια υπόθεση που δεν τον αφορά, είναι η ώρα που θέλει το στήριγμά του. Τούχουν βάζει και ένα σμόκιν που του μαγκώνει τα χέρια στο μπουζούκι. Όλα του φταίνε βάζει το χέρι στο πλάι και από ένα πακέτο τσιγάρων gauloises βγάζει ένα φκιαχτό εμπροστόγεμο, ανάβει και το ντουμανιάζει. Είναι έτοιμος με δυο ρουφηξιές για τα μεγάλα σουξέ τώρα! Ο Μαστοράκης  κάτι που τόχει δει χολυγουντιανός, κάτι που τα μηχανήματα του ΑΤΑ είναι καινούργια και ευαίσθητα, κάτι που τη ρεμπετία δεν την σηκώνει η δικιά του ροκιά, ωρύεται εκτός εαυτού, να σβήσει αμέσως το τσιγάρο. Ο Ντάνος στέλνει το μήνυμα  στο Ζαμπέτα βλέπει άλλωστε το αμερικανοφάσουλο να χοροπηδάει και να κάνει όλα τα αποτρεπτικά νοήματα. Οι ασφαλίτες χαμπαριάζουν ότι κάτι τρέχει. Ο κόσμος παραληρεί, τουλάχιστον 5 μεγαλοεργολάβους αιγιαλών περιλαμβάνονται στο κοινό. Κασαδούρες και για το μαγαζί.

Μέσα στη ντάλα των χουνταίων ο Ζαμπέτας δίνει μια ξερή διαταγή. «Παίδες όρθιοι φεύγουμε»! Καταστροφή το πρόγραμμα εμφανώς κουτσουρεμένο. Ο Ζαμπέτας ηγέτης με δυο βήματα πλησιάζει το public μικρόφωνο και με αργές κουβέντες κάνει μια από τις πρώτες αντιστασιακές δράσεις μέσα στη φωλιά της αντίδρασης, που έχει μείνει εμφανώς αδημοσίευτη ως τα τώρα:

----« Κάποιοι έχουν καβαλήσει ένα καλάμι και πάνε. Μόνο που καμιά φορά το καλάμι φεύγει μπροστά και αυτοί μένουν με τα πόδια ανοιχτά χωρίς να έχουν αντιληφθεί ότι το καλάμι τους έφυγε μπροστά»!

Ο Νίκος έχει περάσει από τον παράδεισο στη κόλαση μέσα σε δευτερόλεπτα. Ο Ντάνος με το σύνηθες συγκαταβατικό του χαμόγελο, αυτό που γέννησε αργότερα την cadit camera, εκλιπαρεί τον Γιώργο με τα μεγάλα εκφραστικά του μάτια, ευθέος κοιτώντας τον. Έχει έρθει και έχει σταθεί δίπλα του. Τα μάτια μιλούν και διασταυρώνονται ναι τον χαίρεται τον μπαγάσα, έκανε ότι δεν τολμούσε ό ίδιος να κάνει στον συνιδιοκτήτη του. Ο κόσμος χειροκροτεί θερμά και δεν φαίνεται νάχει πάρει χαμπάρι τι παίζεται… Το εκλαμβάνει σαν μπιζάρισμα, χειροκροτούν και ρίχνουν τον Γιώργαρο, γυρνάει στη καρέκλα του παίζει άκεφα «τον πενηντάρη» και τον «ο πιο καλός ο μαθητής» και λήγει το πρόγραμμα, υπήρχαν και τότε διαφημίσεις και γεωργαλάδες να συμπληρώσουν τα κενά.

Σάμπως και σήμερα δεν στέκει εκείνη η σοφή κουβέντα του Ζαμπέτα μου λέει ο θυμόσοφος συνομιλητής μου, λαχταρούσε μια τέτοια εξομολόγηση στο φιλόξενο περιβάλλον της «Σκέπης Πρόνοιας» με την κλασσική επίπλωση και το σεντούκι της ιστορικής μνήμης που στις κρίσιμες ώρες πρέπει να σκύβουμε προσεκτικά. Είναι ένας κήπος ατελείωτος με λουλούδια ανθισμένα την άνοιξη. Αυτή την Άνοιξη του 2012 που 3,5 εκατομμύρια συμπολίτες μας άλλαξαν Επιλογή λόγω της οικονομικής καταστροφής από την υλοποίηση των Μνημονίων. 2.200.000 ψηφοφόροι έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ, 1.100.000 άνθρωποι έφυγαν από την ΝΔ και 200.000 από το ΛΑΟΣ. Μεγάλη ρευστότητα που τώρα που καθίζουν οι φοβίες και οι εκβιασμοί  δίνουν την ευκαιρία και σε όσους δεν είχαν τα ερεθίσματα να σκεφτούν καλύτερα την επόμενη επιλογή τους που έρχεται οσονούπω. Η Ευρώπη της τραπεζοκρατίας  αρκετά ταλαιπώρησε το πειραματόζωο η Ελλάς. Μας βλέπουν σαν κρεοπωλείο και έχουν κρεμάσει στα τσιγκέλια μας στήθος ή μπούτι το νερό ,την ενέργεια, τις συγκοινωνίες ,τα λιμάνια και τους δρόμους μας, τον ορυκτό μας πλούτο. Μόνο τον τελευταίο τον αποτιμούν 100 ψωροδις όταν όλες οι επιστημονικές μελέτες καθηγητών τον αποτιμούν άνω του 1,5 τρισεκατομμυρίων. Πονοψυχιάρης ο Σόιμπλε και ο Βεστερβέλε μας θέλουν φτωχούς δανεισμένους και υπόδουλους σαν τον Παπακωσταντίνου, τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά τον Παπανδρέου τον Γ΄ που γνώρισαν ως τώρα για ηγέτες μας, οσφυοκάμπτες και παραληρούντες σε μια «γλυκιά» ματιά της Μέρκελ.

- Όλο το ζητούμενο στην Ευρώπη είναι αν οι τραπεζίτες θα ελέγχουν τους πολιτικούς ή το αντίθετο. Η τραπεζοκρατία μας έχει φουσκώσει σε τοξικά προϊόντα που τα μετακυλύουν στο κόσμο της εργασίας. Στην Ελλάδα ήδη μας πτώχυναν το ΑΕΠ 17% και ειδικά για μισθούς ,συντάξεις και μικρομαγαζάτορες ελάττωσαν τις απολαβές τους 42%. Αυτό είναι το κατόρθωμα των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου. Νόμιζαν ότι μια ζωή θα ψήφιζαν για τα συμφέροντά τους οι ανεκδιήγητοι πολιτευτάδες του «Ναι σε όλα» Έχουμε να διορθώσουμε και τις εσωτερικές ανισότητες!

----Εγώ βλέπω σαν καβαλημένα καλάμια που τη χρήση του εξουσίας τους έφυγε από εκεί που νόμιζαν ότι τόχουν το καλάμι. Ξέρεις με ένα καλάμι στα σκέλια νοιώθεις αλλιώς. Του Παπανδρέου τούφυγε μπροστά το καλάμι και το ποδήλατο. Ο Σαμαράς κολοτούμπiασε έτσι άνετα και υπεράσπισε την διατήρηση των κεκτημένων της ντόπιας ολιγαρχίας. Για το Βενιζέλο τι να σου πω πέρα από τη ρητορεία του είναι ο παλιός μαιτρ των φοροφυγάδων όσο λαλήσει ο πετεινός και όσο κρατήσει η ασυλία του.

---Για τον Τσίπρα τι λες;

----Θα στο πω ιστιοπλοϊκά, «ας φυσήξουν ούριοι άνεμοι αλλιώς θα μείνουμε αρόδου, μια ζωή φουρτούνες εγώ κουράστηκα οι νέοι συνεχίζετε.»

11-5-2012

Διόνυσος

Read more »

Θάλαμος 007

ΘΑΛΑΜΟΣ 007

Πρόλαβε να πάρει μάτι 70 πόντους πανωθέ του την κατάληξη του επισφαλούς ταξιδιού ενός φορείου, χωρίς αναταράξεις από τη χάβρα των επειγόντων μέσω ενός σκεπαστού διάδρομου και δύο ασανσέρ στο θάλαμο της καρδιολογικής που παρκάριζε.

Ιστορία ολόκληρη το άδειασμα στο κρεβάτι το ίδιο άβολο σαν το φορείο, έτσι με τα ρούχα όπως το πρωί που έσκασε στο δρόμο λιπόθυμος. Στη στάση αναμονής του λεωφορείου στη Μακρυγιάννη. Στη ντάλα του Ιούλη το ραδιόφωνο προειδοποιούσε από το πρωί  αλλά ποιος το άκουγε. Πάντα του κεφαλιού του έκανε ο Αρίστος.  Ένα χιλιόμετρο περπάτημα, 4 σακούλες φόρτωμα από ψώνια θέλει πολύ το γέρικο κουφάρι των 86 Μάηδων να νομίζει ότι κουβαλά σαν αιώνια νιότη την εγωκεντρική του αφέλεια.   

Το λεπτό  πολυχρησιμοποιημένο στρώμα τον επανέφερε στην «σκληρή» πραγματικότητα. Τον κράτησαν μέσα για καρδιακή αρρυθμία μετά από την ταλαιπωρία του καύσωνα. Από τα πέντε έπιασε εκείνο κοντά στην τουαλέτα, άλλωστε τα δύο του παραθύρου εκείνα που βλέπουν στη πίσω πλευρά του Νικαίας προς τις παράγκες του ψυχιατρικού ήταν ήδη πιασμένα.  Στο ένα ο 60άρης κυρ Νώντας με το πέρασμα των χρόνων βαθειά χαραγμένο στο πετσί του, δουλιές του ποδαρού όλη του τη ζωή δηλώνει λιμενεργάτης ,κάποια μπάρκα στη νιότη τον μόστραραν για κοσμογυρισμένο, και απέναντι ο Στέλιος ο 45άρης τζόβενο κοιλαράς και καλοταϊσμένος με γυναίκα και μάνα δίπλα του όλο ερωτήσεις και αγωνία για τον ίδιο λόγο πόσο θα πονάει το στήθος ακόμα και τι σημαίνει.

Στη Ραμνούντα, ναός της Νέμεσις

Η παρέα έκλεισε γρήγορα για αυτή την εφημερία με τον Λαυρέντη ένα 22χρονο από την Αγιά Βαρβάρα που είχε Άγιο από την επαφή του με ηλεκτρικό ρεύμα και τον σχεδόν αμίλητο κυρ Χαραλάμπη ξερακιανό 75άρη με εμφανή πάνω του την ταλαιπωρία στους πνεύμονες από το τσιγάρο και την πνευμονική υπέρταση. Επειδή σας το υποσχέθηκα και αφορά τα οικιακά ατυχήματα την εποχή του κομμένου ρεύματος και της ατσούμπαλης επανασύνδεσης παραθέτω την μικρή ιστορία του Λαυρέντη. Έκανε ντούζ όταν τον χτύπησε το ρεύμα και ευτυχώς ο παρευρισκόμενος ξάδελφος είχε την πρόνοια με ξύλινη καρέκλα να του πάρει το χέρι από το ντουζοκαλώδιο που βαστούσε, αλλιώς εκεί θα τον βρίσκανε τεντωμένο σαν τον Άγνωστο Στρατιώτη, στη θέση οπισθότονο όπως είπε και ο γιατρός. Το δράμα του Λαυρέντη ολοκληρωνόταν με ένα μπόγο 20 Μάιων το Χαρικλάκι που έπεφτε πάνω του στο κρεβάτι του πόνου, του πονούσαν όλοι οι μύες από τις συσπάσεις για να του δείξει ανείπωτους οργασμούς, όσους πήγε να τους στερήσει στη νιότη τους  η παράνομη σύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος αυτή που έκανε επαφή με τα υδραυλικά της νοικιασμένης τους φωλίτσας.

                Μόλις έφυγε το γιατρουδάκι προστάτης τους φούντωσε η κουβέντα. Ο κυρ Νώντας πειραχτήρι και ανοιχτήρι ψυχών απευθύνθηκε στο φοβισμένο Στέλιο απέναντί του:

---Τι λένε οι εξετάσεις τη βγάζεις ή όχι σερσέμη μου;

----Θα κάνω στεφανιογραφία  λέει μόλις σταθεροποιηθεί το ηλεκτροκαρδιογράφημα! Μετά βλέπουμε για επέμβαση  ΄χεσε μέσα Νώντα…..

----Καλά ξεμπερδέματα νάχουμε μονολόγησε μέσα από τα δόντια του ο κυρ Αρίστος

----Πως νοιώθεις παππού ;,τόποιασε μόνο ο ζουπιγμένος Λαυρέντης, ανακάθισε στο κρεβάτι και τόλμησε να απαλλαγεί από τον αγαπησιάρικο εναγκαλισμό από το Χαρικλάκι

---Εγώ να δεις πως νοιώθω, παρενέβη ο κυρ Νώντας σαν να πνίγομαι στις ομίχλες της Σουμάτρας, κουφόβραση μέσα μου αλλά και στα έξω μου.

----Με αυτό το τζόβενο που μπλέξαμε δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα, θα μας καταστρέψει. Απάντησε καθυστερημένα και συνωμοτικά ο κυρ Αρίστος

---Τι σούκανε το γιατρό μίλησε  στην αργκό του ο Λαυρέντης;

---Το Παπανδρέου λέω γυιέ μου ,που όπου σταθεί και βρεθεί μας κατηγοράει θαρρείς και φάγαμε ποτέ γλυκό ψωμί, θαρρείς και τα βρήκαμε όλα έτοιμα  σαν και δαύτον  εμείς τα ορφανά του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Αφού μας χρεοκόπησαν τώρα μας ρίχνουν και την ευθύνη.

--- ΑΦΟΎ ΜΑΖΊ ΤΑ ΦΆΓΑΜΕ μπάρμπα Αρίστο δεν τόπε εκείνος ο ατελείωτα πεινάλας να μας ανεβάσει τα γράδα μας και τις ενοχές μας, τσίγκλησε ο Στέλιος τώρα.

--- Άσε λεβέντη μου τόχω τάμα επειδή τους ψήφαγα από το 81 30 χρόνια τώρα πρώτα να τους μαυρίσω και μετά να πεθάνω, όπως μου μαυρίσαν τη ζωή να τους δω φυλακή θάθελα! Ζωήρεψε η φωνή του κυρ Αρίστου.

Γύρισα και γω ξαφνιασμένος από την …ομολογία. Καιρό είχα να ακούσω τον πατέρα μου να εκφράζεται χωρίς μισόλογα. Ντόμπρα και σταράτα και στην ώρα τη δύσκολη στο θάλαμο 007 της καρδιολογικής που όλα δείχνουν πρόσκαιρα και αιώνια συνάμα…. .Προσπαθούσα λίγο να περνάω απαρατήρητος αλλά σε τέτοιο θάλαμο οι εξομολογήσεις και οι υπερτάσεις της χώρας μας φάνταζαν καταδικαστικές για τους πρωταγωνιστές.

---Σαν  το καφενείο, Ελλάς το μεγαλείο σου μονολόγησα κρυόκολα για τον επαγγελματισμό της σκέψης μου.

Βάλθηκα με επιδέξιες κινήσεις να του βγάζω το παντελόνι και να τακτοποιώ  τα αναρίθμητα χαρτούρια που έβγαιναν από τις τσέπες του Αρίστου, φωτό, κάρτες, μέχρι λογαριασμός του νερού! Τούκοψα τη φόρα!

----Που μας πάνε με τα Μνημόνια;; αναρωτήθηκε ο κυρ Νώντας  ο πολύφερνος. Το ίδιο σχέδιο παντού με δανεικά θα «σωθούμε»;; Το ίδιο σχέδιο που βλέπουμε και ζούμε στη Ελλάδα θα εφαρμοστεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης αν τους αφήσουμε. Στην Ολλανδία τους ζητάνε 9 ευρώ τη συνταγή σε κάθε ασθενή, έχω ακόμη γνωστούς στο Ρόττερνταμ

---Ο δρόμος της Μέρκελ και του Σαρκοζύ είναι στρωμένα οικονομικά πτώματα, δείτε πως ξεπούλησαν τη Ρωσία, την Ανατολική Γερμανία έσπειραν ανεργία και θέρισαν ότι δικαιώματα είχε ο κόσμος της εργασίας. Α ρε Σοβιετία έπεσες σαν τραπουλόχαρτο και ξεμείναμε από ένα στήριγμα έστω ιδεολογικό μίλησε για πρώτη φορά ο κυρ Χαραλάμπης με μια βαθειά υπόκωφη φωνή που λες ερχόταν από αλλού.

---- Είδατε να ζητάει κανείς τη γνώμη μας, όποτε κατέβηκαν στο Σύνταγμα έπεσε το ξύλο της αρκούδας , βάλανε τα πιτσιρίκια των ΜΑΤ να βαράνε τσάμπα τον κόσμο, σε κανά χρόνο θα τους έχουν και αυτούς στο τσάμπα να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας και άλλοι να κερδίζουν. Φορτσάρισε πάλι ο Αρίστος Να μου το θυμηθείς θα κάνουν και το Σαμαρά να κάνει κολοτούμπα να υποστηρίξει το σύστημα Είδατε την ταλαιπωρία στα επείγοντα ,στο ακτινολογικό μόνο ο Λοβέρδος πορεύεται με  73 καλοπληρωμένους συμβούλους

Rhamnus- Nemesis and Themis temle

----Σε τι νόμισμα θα μετράμε τη φτώχεια μας, δεν έχω για νοίκι ούτε για μια φραπεδιά γκρίνιασε ο Λαυρέντης, αυτοί που μας κυβερνάνε είναι κλέφτες και απατεώνες, δεν έχω ψηφίσει ως τα τώρα αλλά τώρα θα το κάνω, έτσι δεν είναι Χαρικλάκι; Τέρμα τα μεγάλα ονόματα δούλεψαν για πάρτη τους και τους καλύπτουν όλες οι εφημερίδες.

----Ο Στέλιος άφησε το βλέμμα του μοσχαριού που του επέβαλε ως τότε η Πασόκα πεθερά του, σώγαμπρος γαρ. Η πατρίδα κοιμάται και μας πτωχαίνουν. Αυτοί δεν έχουν πληρώσει δράμι φόρο, δεν πάει άλλο. Πασοκ και ΝΔ μας πάνε ντουγρού στο γκρεμό .Μας βούλιαξαν και να δεις που έχουν λυσσάξει να συνεργαστούν για να τα κάνουν νεκροταφείο. Τι άλλο κάνανε αυτοί οι δυο από το να καλύπτει ο ένας τον άλλο ,σαν δυο συμμορίες που χωρίζουν τους δρόμους της κλεψιάς φροντίζοντας να μην ανταμωθούν.

----Όταν ο κόσμος βουλιάζει αλλάζει, γίναν έργα, φάγαν το καταπέτασμα αλλά δεν πάει άλλο μας κατσικόσανε τους ξένους να ελέγχουν τα υπουργεία. Ποιος από σας ψήφισε τον Ραϊχενμπαχ για δραγουμάνο, οι Γερμανοί ξανάρθανε;;

----Μας κορόιδεψαν κυρ Αρίστο, θόλωσαν τα νερά μας βάλαν διχόνοια μεταξύ μας για νάρθουνε άλλη μια φορά σαν σωτήρες, μόνο που τώρα είναι περίοδος ισχνών αγελάδων σε χτυπούν στη σύνταξη, στα αποθεματικά των ταμείων, στη ποιότητα των φαρμάκων οι ντόπιοι σωτήρες στηρίζονται στα ξένα συμφέροντα, μύρισε και πετρέλαιο στη Κρήτη, πολύ πετρέλαιο συμμετείχα και γω αυθόρμητα στη κουβέντα.

--- Όποτε  θέλει ξημερώνει παιδί μου, είπε ο κυρ Χαραλάμπης μην αφήσεις τη ζωή σου να στη διαγουμίζουν άλλοι, δεν είμαστε πειραματόζωα της Ευρώπης, στη χούντα των τραπεζιτών θα πούμε ναι μπορούμε και καλύτερα!

---Θα τους ανατρέψουμε, έχουμε τους μικρούς που τάλεγαν θα ψηφίσουμε άλλους πέταξε ο Λαυρέντης, λίγο πριν μπει ο ειδικευόμενος πάλι στο θάλαμο και κοπεί  απότομα και συνωμοτικά η κουβέντα.

---Τι κουβέντες ακούγονται από το θάλαμο;; ρώτησε

---Λέγαμε τι άρρωστη χώρα έχουμε δικαιολογήθηκα.

30-4-2012

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Read more »

Στα νεκροταφεία οι ρίζες μας

Στα νεκροταφεία οι ρίζες μας

  Γεννημένος σε μια από τις ομορφότερες παραλίες του Ελληνισμού τις Κυδωνιές (Αϊβαλή) της Μικράς Ασίας στις 27-8-1921 ο θείος Αλέξανδρος Καψάλης του Εμμανουήλ μεγάλωσε στην Αγιάσο της Λέσβου και ξεριζωμένο προσφυγόπουλο γρήγορα βρέθηκε στη βιοπάλη της Κατοχής. Στον αγώνα της επιβίωσης ταίριαξε τη νεανική ορμή του με την αντιστασιακή δράση και την ενεργό συμμετοχή του μέσα από τις τάξεις του μεγάλου δείγματος Αριστερής Παλλαϊκής Ενότητες του ΕΑΜ.

Άξιος επαγγελματίας μάγειρος ,αγαπητός στους συναδέλφους του δούλεψε χρόνια στα καλύτερα ξενοδοχεία της τουριστικής άνοιξης του 60 και 70, μάλιστα εκλεγόταν χρόνια Γραμματέας του σωματείου μαγείρων αποτελώντας θρυλικό δίδυμο με τον Πρόεδρο Παπανικολάου.

Θυμάμαι πιτσιρίκι από τα επιδέξια χέρια του δοκίμασα για πρώτη φορά εξωτικό τότε έδεσμα την ρώσικη σαλάτα καμωμένη από τα χεράκια του και με διαλεγμένα υλικά από το κήπο και το περιβόλι που πάντα διατηρούσε. Η φωνή του με το ξεχωριστό μέταλλο και ουσία έλεγε πάντα αλήθειες δεν πείραξε ποτέ άνθρωπο, αντίθετα είχε μια έλξη που τραβούσε τους άλλους γύρω του αναδεικνύοντάς τον, μεγάλο γοητευτικό  ρήτορα στο χώρο του. Χάρις στο μαχητικά διογκωμένο φάκελό του στην ασφάλεια έμαθα μετά από χρόνια ότι ήταν η αιτία να μην προχωρήσω ποτέ σαν αξιωματικός του ελληνικού στρατού από μια μνησίκακη χώρα που μισούσε τον ίσκιο της. Τάχω γράψει γραφικά στα Αβάδιστα στρατιωτικά. Δεν του κράτησα ποτέ κακία γιαυτό ήξερα τις αιτίες και που πηγαίνω για να ερμηνεύω τις δυσκολίες της ζωής άλλωστε ήμουν πάντα υπερήφανος για το θείο μου και ότι αντιπροσώπευε ο δικός του αγώνας.

Εγκεφαλικά επεισόδια από 14ετίας τον είχαν καταβάλει σωματικά αλλά είχαν αναδείξει στο πραότατο χαρακτήρα του μια αγιοσύνη που έδινε κουράγιο και στους γύρω συγγενείς του.

Η κηδεία του σήμερα 2 παρά 15 μμ στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου του νεκροταφείου Ζωγράφου.

Διόνυσος

Read more »

Ενας Αγγελος ακόμα

Ενας αγγελος ακόμα στους ουρανούς, μια γλυκιά μανούλσ 80 ετών έχασε τη μάχη με το χάρο.
Αφοσιωμένη θεραπαινίς επί 20ετία της γιαγιάς της, προσωποποιηση της ανθρώπινης προσφοράς και δράσης, άξια κόρη και αδελφή μέλος μιας οικογένειας ,σπίτι των ανέμων. Στερημένη φτωχή ζωή με πλούσια τα αισθήματα, υφάντρα,ράφτρα, φυστικού, περιπτερού, ζαχαροπλάστης, καπνεργάτρια, τροφός 7 άλλων παιδιών εκτός από τα δύο δικά της.
Υπόδειγμα αυτοθυσίας, μάνα κουράγιο, δυναμική εργαζόμενη και ευτυχισμένη γιαγιά εξη εγγονιών.
Ποτέ δεν είμασταν άξιοι μάνα της αγάπης που μοίραζες αφειδώς σε γνωστούς και άλλους.

Αυριο 4μμ στο Βύρωνα το τελευταίο αντίο.
Φόρος τιμής στα πεπραγμένα της και μικρή θύμηση το

Στάση  ζωής Μεγάλη Παρασκευή.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Έφυγε ένας ξεχωριστός, ένας σπάνιος Άνθρωπος.

Η Μαρία  Λαμπαδαρίου  το γένος Κουκούλη, από την Αίγινα.

Άνθρωπος της προσφοράς, ταπεινή, υπομονετική, πρόσχαρη και αγαπητή, με μεγαλοπρέπεια ψυχής όχι μόνο στους δικούς της, αλλά και στους ξένους.

Είχε το χάρισμα να ξεκλειδώνει τις καρδιές με την ανθρωπιά, την αμεσότητα, την ανυπόκριτη προσφορά και το άδολο βλέμμα της.

Είχα την τύχη και την τιμή να την έχω θειά μου.

Μετά της μάνας μου την αγάπη, την ζεστασιά και την αγάπη της Μαρίας ένοιωσα.

Πάντα – και για όλους – ένα καλό λόγο είχε να πει.

Ακούραστη, πάντα δούλευε σκληρά για να υποστηρίξει το σπίτι της.

Φορτωνόταν δυσβάστακτα βάρη, αλλά ποτέ δεν παραπονέθηκε για την ζωή και την μοίρα της.

Για να προσφέρει έφτανε στα όριά της και πολλές φορές τα ξεπερνούσε.

Η ζωή της ήταν το φωτεινό μονοπάτι ενός απλού, αλλά μοναδικού ανθρώπου, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στις ψυχές μας.

 Μαρία, αν υπάρχει Παράδεισος , σίγουρα θα σε βάλουν στην καλύτερη θέση.

Εκεί επιτέλους θα ξεκουραστείς.

Καλό ταξίδι.

 Ο ανιψιός σου     Βασίλης Ριζάκος

Read more »

Ο καπετάν Πασχάλης και ο Καπετάν Φρίξος.

Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΦΡΙΞΟΣ

Έζησαν στις δυο αντίθετες όχθες του ίδιου ποταμού, πολέμησαν άγρια μεταξύ τους, γόνοι της ίδιας πέτρινης μήτρας μισήθηκαν όσο κανείς και όμως δεν ανταμώθηκαν ποτέ. Η τύχη τάφερε έτσι τα νεαρά παλικάρια από την Αρκαδία και την ορεινή Ναυπακτία στη Γερμανοκρατούμενη χώρα μας το 1942 να διαλέξουν διαφορετικό στρατόπεδο, να επιβιώσουν νάχουν μνήμες πλούσιες από κατορθώματα και να καλογεράσουν ώστε ο κύκλος να κλείσει σχεδόν φυσιολογικά σε ώριμες ηλικίες. Ο καπετάν Πασχάλης , από τους τελευταίους αντάρτες της Πελοποννήσου κυνηγημένος μετά από μπλόκο επιχειρεί ηρωική έξοδο πέφτει τραυματίας σε φορτωμένο ποταμό, απαγκιάζει σε σπηλιά παρέα με ένα φίδι μισοναρκωμένο από την χειμερία νάρκη του. Εκεί που η αγριότητα των ανθρώπων τους κυνηγούσε παντού, ένα άγριο θεριό τον φιλοξένησε δίπλα του χωρίς να τον πειράξει για 32 ημέρες, έλεγε και αναστέναζε για της μέρες που χάραξαν ένα πληγιασμένο κορμί για μιά ολάκερη ζωή.

Ο καπετάν Φρίξος πιλότος του στρατηγείου της Μέσης Ανατολής έτσι για ένα καπρίτσιο είναι, ήταν πιά, ο μοναδικός Έλληνας που το 1945 βομβάρδισε με εκπαιδευτική τορπίλη και γαλάζια μπογιά Αμερικάνικο αεροπλανοφόρο, πριν τον πάρει κανείς σύμμαχος μυρουδιά. Του στέρησαν δύο βαθμούς τον έστειλαν στο ανοιχτό μέτωπο του εμφυλίου που κατερρίφθη αργότερα έξω από την Καστοριά. Επέζησε από θαύμα ένα άλλο πληγιασμένο κορμί να μεταφέρει ένα πολυμήχανο και πάντα θυμωμένο μυαλό.
Εκπρόσωποι παλικάρια του ίδιου λαού, ζήσανε βασανισμένα κτηνοτρόφος ο ένας, εργολάβος ο άλλος σημαδεμένοι μια ζωή από την λαίλαπα που συνεπήρε τα όνειρα και τα νιάτα μια και δύο γενιών. Αν τα κατορθώματα δύο ανθρώπων ήταν τέτοια φαντάζομαι αυτοί που έλειψαν ένθεν και ένθεν σε ξερονήσια, πείνες , αδενοπάθειες, μεταναστεύσεις και αστυφιλίες πόσος ανθρώπινος πλούτος μας έλειψε στο μικρό πικρό μας σπίτι την πατρίδα μας. Τόσο που ακόμα φορτώνουμε καραβιές οικονομικών μεταναστών ανέλεγκτα, θέλγει ο πληθωρισμός του τόπου σε ομορφιά και ωραίο ταξίδι ζωής, πηγή ονείρου και της ανάγκης.


Διόνυσος

3-5-06.

Read more »

e-Epiloges: Ο θυμός του νερού

e-Epiloges: Ο θυμός του νερού

Επανέκδοση ενός αγαπητού κειμένου σχετικά με το τσουνάμι των Χριστουγέννων του 2002.

Read more »

Γεροντική Ανοια

Γεροντική άνοια

Τα δωμάτιο μύριζε κλεισούρα και ολίγη από κατρουλίλα. Φυσικά πράγματα για την κυρά Ζωή 82 Μάιων κυρίως επί κλίνης τα τελευταία τέσσερα.
Όσο κλειστός άνθρωπος ήταν στα νιάτα της, την είχε βάλει να πιεί το αμίλητο νερό ο σατράπης της ζωής της ο μπάρμπα Σώζος, σχωρεμένος από ετών, τόση λογοδιάρροια την είχε πασπαλίσει η ζωή της Ζωής με τη διανοητική σύγχυση αυτής της ηλικίας. Το δωμάτιο της λουζόταν με άπλετο φως, έβλεπε σε ένα μεγάλο σπάνιο ακάλυπτο της τσιμεντούπολής μας με μπαλκόνι με γλάστρες και θέα σε μια παλιά χρεωκοπημένη οικοδομή. Από το απέναντι μπαλκόνι του τρίτου ένα γλυκόλαλο καναρίνι συναγωνιζότανε λες τις ανθρώπινες φωνές με απίθανες συγχορδίες.
--Τη προσέχουμε, να και το αερόστρωμα γιατρέ αλλά το δέρμα να σε δυό σημεία πήρε να ανοίξει και μας ανησυχεί, πρόλαβε η κόρη της.
Χαιρέτησα την κυρά Ζωή με χειραψία, της πέταξα κάτι αδιάφορα ζεστό προσέχοντας την ενυδάτωση στη γλώσσα και τον μεγάλο ακανόνιστο σφυγμό σε ένα αδύναμο χέρι με οιδήματα στάσεων, δείγματα κακής κυκλοφορίας όταν η κυρά Ζωή με αποστόμωσε.
---Ξέρεις ποια είμαι εγώ ,η Ντόρα Μπακογιάννη!
Ναι το πελώριο στόμα της γριάς μέσα από τις ζάρες έκανε κάτι από το γνώριμο στυλιζαρισμένο σε όλα τα σπίτια από την τηλεόραση χαμόγελο. «Ήρθα να σας σώσω»
--Δεν αμφιβάλλω ψέλλισα αμήχανα, κάνοντας νόημα στην εγγονή παραδίπλα για μια σακούλα σκουπιδιών και ανοίγοντας το βαλιτσάκι με το σετ των μικροεπεμβάσεων. Έστρωσα ήδη το απορροφητικό υπόστρωμα γυρνώντας το κουρασμένο γεροντικό κορμί προς το μέρος της, είδα μια ραχιαία και μια ιερολαγόνιο κατάκλιση όπου ακουμπούσε το λεπτό δέρμα στα οστά, ρυπαρά έλκη που απαιτούσαν το χειρουργικό καθαρισμό. Άνοιγμα 3 επί 8 και 4 επί 6 σκέφτηκα.
---Μην με πονέσεις γιατρέ θα σε διορίσω, ακούστηκε σαν γλυκιά απειλή.
--- Αν πονάτε να μου το λέτε, θέλω να ξέρω και αν αναπνέει με ευκολία ένευσα προς το μέρος της κόρης που βοηθούσε βαστάζοντας τρυφερά.
----Μου ετοίμασες μωρέ σκύλα το λόγο μου στη Βουλή επί του ασφαλιστικού, πρέπει να κόψω κόλους, πάρε μου τον Χατζηνικολάου πρέπει να βγω στο κεντρικό δελτίο απόψε ζωντανά, ο Σαμαράς ανεβαίνει επικίνδυνα δεν θα τον αφήσω εγώ να κλείσει την ψαλίδα….
Πρόσεξα την οθόνη της τηλεόρασης ψηλά στο τοίχο τώρα κλειστή, και παρατήρησα. Καλά η γιαγιά πόσες ώρες βλέπει τηλεόραση;;
---Μέγα και στον ύπνο της γιατρέ πετάχτηκε η επιμελής Αλβανίδα που βοηθούσε την επιμέλεια της γιαγιάς ,το σπίτι είχε τον τρόπο του και μια Άννα βοηθείας και συμπαραστάσεως.
---Να φανταστείτε γιατρέ ότι νομίζει ότι ο Χατζηνικολάου είναι ακόμα στο Μέγα, αλλά να την πιάνουμε πολλές φορές να μιλάει με την οθόνη, τόχει κουσούρι, τους τα ψέλνει η γιαγιά ιδίως πριν το φαγητό μετά ναρκώνεται.
---Τόχω ξαναδεί ψέλλισα, τουλάχιστον κοιμάται καλά;; Είχα τελειώσει με την αντισηψία, είχα βγάλει τα ψαλίδια και έκοβα ράκη, ήδη οι υγιείς ιστοί μάτωναν… Η εγγονή δεν άντεξε το θέαμα και έφυγε σε άλλο δωμάτιο.
---Συφοριασμένε 20 % θα πάρω στις εκλογές, έσκουξε η γριά, θα του σπάσω τα αρχίδια.
---Μήπως σας πόνεσα; Την πρόλαβα και με γρήγορες κινήσεις μετά την αιμόσταση που μου στέρησε την εγγόνα θεατή, πέρασα στο Γκραντ φινάλε μου. Επουλωτική αλοιφή από Γαλλία. Μη νομίσετε ότι είναι γαλλική, ο καθηγητής χημείας της Θεσσαλονίκης την ανακάλυψε αλλά εδώ δεν βρήκε θεού πρόσωπο . Την φέρνει ο ΕΟΦ εισαγωγή παρέα με τα εμβόλια. Είναι η καλύτερη, φτιάχνει ινοβλάστες ταχύτατα και αποτελεσματικά. Της δώσαμε υγιή καθαρό χειρουργικά περιβάλλον και τώρα θα την αφήσουμε 3 μέρες να δράσει, δείτε τις αλλαγές γιατί θα τις κάνετε μόνη σας, εγώ ότι χρειαστεί τηλεφωνικά. Άρχισα το πασάλειμμα με ένα αποστειρωμένο γλωσσοπίεστρο το ενδιαφέρον κόρης και οικιακής νοσηλεύτριας είχαν κορυφωθεί σε αυτή τη φάση του καθαρισμού. Έπρεπε να μου κλέψουν σε λίγα λεπτά τη δική μου 20ετή πείρα επί του θέματος.
----Στέλλα ,η γριά φώναξε την εγγόνα, θα σε διορίσω εισαγγελέα. Γύρισε όσο μπορούσε βασταζόμενη να κουνηθεί. Εσύ Μαριάννα φρόντισε το εμπόρευμα στα λιμάνι ,είναι σε 4 κοντέινερ.
Γύρισα το βλέμμα αμήχανα στην Αλβανίδα με έβγαλε από το μπέρδεμα η κόρη της κυρά Ζωής.
--Μαριάννα δεν λέει τη δική μας από το Φιέρι , λέει την άλλη του συχωρεμένου, τη γνωστή, που τη βλέπει κάθε βράδυ στις αγαθοεργίες του Μέγα. Νομίζει ότι έχει λιμάνι στη Νότια Κρήτη και κάνει λαθρεμπορία, ότι κάνουν όλοι γιατρέ…
---Η κυρά Ζωή θυμάται πολλά από το παρελθόν ρώτησα ποντάροντας στην ιστοριογνωσία μου, ο αδαής. Έκλεινα ήδη το τραύμα και το γεροντικό κουφάρι φαινόταν ενυδατωμένο και ανακουφισμένο. Έβαλα τα τελευταία τσιρότα. Προσέξατε με τι τρόπο κάλυψα πάνω από την επουλωτική αλοιφή;;
Οι γυναίκες ήταν όλο προσοχή στη ματιά αλλά οι παρεμβάσεις της γεροντικής παράνοιας μας ξεστράτιζαν αλλού στο παρελθόν.
---Θυμάται πως χάθηκε ο παππούς της το 1922 στο βομβαρδισμό της Καλλίπολης από φίλια πυρά στα ευζωνικά επίλεκτα τάγματα υπηρετούσε, πετάχτηκε η κόρη της. Τα μελετούσε και της τα περιέγραφε ο πατέρας της γιατί αυτή ήταν αγέννητη τότε
---Ποιος θυμάται σήμερα το διχασμό του 1917, θαρρείς που οι μισοί έλληνες πάντα κυνηγούν και εξορίζουν τους άλλους μισούς. Ώστε η κυρά Ζωή έμεινε κολλημένη σε καλή στιγμή τότενες που είχαμε και δεν είχαμε την βασιλεύουσα Πόλη, παρέα με τα γαλλικά στράτα, έκανα την απαιτούμενη επίδειξη γνώσεων.
---Στη Κρητική λεβεντιά οφείλετε την λευτεριά και τον Βενιζέλο, έσκουξε η γριά σαν να τάχει τετρακόσια.
----Τον μοναδικό πραγματικά Ευρωπαίο πολιτικό με απέραντη εθνική συνείδηση αντέτεινα, αλλά αμέσως τάχα μετανιώσει. Αυτό το διπλανό πάρκο δεν το πάλεψε ο Φώτης ο Κουβαλάς, είπα να αλλάξω κουβέντα ενώ η γριά ίσιωνε από την ώρα που κείτονταν στο πλάι για να δουλέψω.
----Φοβάμαι ότι θα με δολοφονήσουν γιατρέ μου λέει με συνωμοτικό ύφος η γριά, ήμουν έτοιμη να τον πάρω και αυτόν στο κόμμα και τώρα που δυναμώνω έχω αρχίσει και φοβάμαι.
----Μην φοβάσαι τίποτα γιαγιά είσαι σε καλά χέρια, έπρεπε να κόψω αμέσως αυτή την ηλίθια κουβέντα με τις αναλαμπές μνήμης, η γιαγιά ταραζόταν και δεν τόθελα. Πάμε μέρα να σας δώσω γραπτές συνταγές και επεξηγήσεις, επέσπευσα την έξοδο από το δωμάτιο.
Όταν γύρισα σε μισή ώρα να την χαιρετήσω , η κυρά Ζωή κοιμόταν μακάρια σε ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Η γραμματέας της Ντόρας ,συγνώμη μπερδεύτηκα η κόρη της γιαγιάς με ξεπροβόδησε με τα τυπικά στη πόρτα.
Διόνυσος
6-1-2011

Read more »

Εσείς ψηφίζετε απατεώνες συνέχεια......

--Εσείς ψηφίζετε απατεώνες συνέχεια.

Η κουβέντα του Γιόχαν με είχε βρεί απροετοίμαστο, με έκανε να θέλω να εξαφανιστώ κάτω απο τον πάγκο που καθόμουν.
Το αγιάζι του Μέλανα Δρυμού καλοκαιριάτικα με παγωσε απότομα. Οι περιστασιακοί φίλοι και συνομιλητές στο απομονωμένο ησυχαστήριο μέσα στα έλατα ήσαν καλά ενημερωμένοι και όχι από την Μπιλτ. Ο Νες ο γέρος σοφιστικέ Ολλανδός συνταξιούχος με χρόνια εργασία σε ένα ερευνητικό κέντρο ηλεκτρικών έξω από το Ρόττενταμ συμπλήρωσε το χτύπημα:
----Ολο Καραμανλή και Παπανδρέου βγάζετε στη χώρα σας και ποιό το αποτέλεσμα;....
Η κουβέντα γινονταν στα κουτσοαγγλικά μας ολονών και η λέξη που χρησιμοποίησε ο κοντός γαλανομάτης τεχνικός της Οπελ από κωμόπολη έξω από την Φραγκφούρτη ήταν στην ουσία « πειρατές»
Ο Μπερνάρντ ο Γάλλος φωτογράφος από την Βασιλεία εκει κοντά, ήταν για λίγο κοντά μας αλλά ο πιό βαθειά μπασμένος σε γνώσεις από την αρχαία ελληνική δημοκρατία.
--Δράκων, Κλεισθένης, Σόλωνας, Περικλής δεν λένε τίποτα για σας;; Οταν δεν συμμετέχετε στα κοινά σας κυβερνούν χειρότεροι από σας εσεις τόχετε διδάξει στον κόσμο της Ευρώπης. Γραπτά του Περικλή κάπου. Αλλά ποιά είναι η σημερινή σας δημοκρατία, εναλλαγή δύο κομμάτων με παρόμοια συμπεριφορά και εκπροσώπιση ιδίων συμφερόντων.
Το κοκκινο κρασί είχε ανοίξει τις γλώσσες και τα λουκάνικα μπάρμπεκιου είχαν γίνει ανάρπαστα. Η αυτοσχέδια παρέα ρεφενέ πάρτυ εκεί στην απομόνωση του βουνού στα 850 μέτρα του Μέλανα Δρυμού, ήρεμου βουνού γεμάτου ρεματιές με έλατα και ποταμάκια βασίλευε η γαλήνη, την παρέα όμως είχε ταράξει η παρουσία μας, μιας οικογένειας Ελλήνων και η κατάσταση στη χώρα μας που εμφανίζεται υπερχρεωμένη και κηφήζουσα. Ηταν δεδομένο για αυτούς ότι νοιάζονταν και είχαν όλοι κάποτε έρθει στη χώρα μας.Η διάκριση αθώου εκλεκτορικού λαού και διεφθαρμένων εκλεγμένων πολιτικών η λουθηριανή ηθική τους δεν την δικαιολογούσε! Ακόμα και η Μπριγκίτε η απροσδιόριστου χρόνου γηραιά σπιτονοικοκυρά που είχε την γενική νοικοκυροσύνη και εποπτεία στο πάρτυ, είχε κάποτε έρθει στο Κορφού θυμόταν την επίσκεψή της στο Αχίλλειο στο ανάκτορο της αγαπημένης της βασίλισσας Σίσσης.
Εκανα ότι κάνω συνήθως σε στιγμή αδυναμίας. Τσίμπισα ένα κομματι κίτρινο τυρί.
--Εχετε δίκαιο η Ελλάδα πάει κατά διαόλου, η τηλεοπτική δημοκρατία παρασύρει άκριτα τους ψηφοφόρους , δίνουν 80% στους δύο κλέφτες και απατεώνες, έχουν κάνει κάθε υγιή επιστήμονα ή επιχειρηματία να δραπετεύει από τον τόπο της πειρατικής πολιτικής.
----Των πειρατών πολιτικών που τους βρίσκεις κάτω από κάθε βρωμοδουλιά, τόσα πακέτα εκσυγχρονισμού από την Ευρώπη που πήγαν;; μπήκε στο χορό της κουβέντας μας η Πέτρα η κόρη της Μπριγκίττε δασκάλα στη Στουτγκάρδη.
Η μυρουδιά από τις πατάτες τις ψημένες στη θράκα που έφερνε από παραδίπλα δεν σήκωνε αντιρρήσεις. Χαμογέλασα πικρόχολα και ενοχλημένα, τι νόημα είχε αυτή η κουβέντα; Πόσα έφαγε ο Λαμπράκης για το Μέγαρο ή ο Πανούσης και ο Σαραντόπουλος για ανύπαρκτα έργα. Τι αυθαίρετα εθνικό έργο εκτέλεσαν κυριολεκτικά ο Εφραίμ ή η Αλληλεγγύη.....
«Εξω βλέπουμε μιαν άλλη Ελλάδα» το μαλάκωσε ο Χανς από το Φραϊμπουργκ, υπάλληλος πολυεθνικής φαρμάκου, « καλλιτέχνες επιστήμονες εστιάτορες και εργάτες από τους πιό δυνατούς πολίτες του κόσμου.»
«----Ναι συμφώνησα και σε αυτούς δεν δίνουν το δικαίωμα ψήφου στη πατρίδα, ενω είναι ενεργοί πολίτες σε όλη την Ευρώπη και Βόρεια Αμερική που κυρίως ζούν. Είναι και οι ίδιοι θύματα ακρίβειας εξαπάτησης και τουριστικής εκμετάλλευσης όταν πατούν με νοσταλγία και λαχτάρα στο τόπο τους. Ξέρω πλούσιους και φτωχούς που ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους. Η Ευρώπη των εργαζομένων αντιστέκεται για τα δικαιώματά της και πολιτικά μοιράζει την ψήφο όταν δει ύποπτες υπεροπτικές πολιτικές από τα μεγάλα κόμματα. Εχουμε μια Ελλάδα 10 εκατομύρια μέσα με 1,5 εκατ ξένους πιθανά εντάξιμους και άλλα 10 εκατ Ελληνες στο εξωτερικό που ζούν σύμφωνα με τους νόμους, σέβονται τους θεούς των τοπικών κοινωνιών και προκόβουν.» Ηθελα να τονώσω την πολυλογία μου με φρικιαστικά παραδείγματα παιδιών 3ης γενιάς ελληνόπουλων που κατεβαίνοντας στη πατρίδα δεν είδαν τίποτα από ότι ξέρουν για αξίες και χρηστά ήθη να ενυπάρχει στη χώρα μας, μια κατάσταση μπάχαλο μη εφαρμογής κανόνων που οι εκλεγμένοι δεν λέω, πολιτικοί πρώτοι σαλτάρουν και επισήμως με πόθεν έσχες σουλατσάρουν σαν θρασύτατοι Πάγκαλοι από το λεφτά υπάρχουν στο μαζί τα φάγαμε. Τις τελευταίες σκέψεις μου όμως τις κράτησα μέσα μου. Οι συνομιλητές και αρκούντως κρασοκανάτες είχαν ήδη αλλάξει θέμα δεν ήθελαν να μας στεναχωρήσουν άλλο και να μας φέρουν σε απολογητική θέση. Η κουβέντα ξεστράτησε σε περιβαλλοντικά και καταναλωτικά θέματα. Είχαν βρεί τα πρωινάδικα τους στην τιβί τους ακριβή την ετοιμαστή φρουτοσαλάτα και δη από καρπούζι, κατάγγειλαν οι πάντες τα μεγάλα σουπερ μάρκετ για εναρμονισμένη προκτική και αισχροκέρδεια σε σχέση με την τιμή του απλού καρπουζιού 0,23 ευρώ και ετοιμάζονταν οι πάντες για ομαδική άρνηση αγοράς μέχρι να πέσει η τιμή των 4 ευρώ το πλαστικό κυπελάκι με τα κομματάκια φρούτων. Τωρα κατάλαβα γιατι με αγριοκοιτάζανε στο Ρεστ αρεα της οτοστράτας έξω από το Χειλμπορν , όταν εγώ ο αδαής τουρίστας μου τη βάρεσε και πήρα σήμερα φρουτοσαλάτα. Ντε και καλά συγχωροχάρτι διαίτης αλλά είχα σπάσει το καταναλωτικό εμπάρκο της ημέρας.......
Η σιωπή του δειλiνού, η καθημερινή υγρασία παρόλα τα ζεστά μπουφάν δεν κράτησε την παρέα πάνω από μιάμιση ώρα στους λυόμενους πάγκους και τα αναδιπλούμενα παγκάκια. Μετά αλλη μισή ώρα για αποκατάσταση των ζημιών,μάζεμα επίπλων και σκουπιδιών, όλα να έρθουν στο υπαίθριο τοπίο στην προτεραία του κατάσταση. Είχαμε αφήσει πίσω μας συντρίμια στην πατρίδα και είχαμε αποδράσει στις πειθαρχημένες που ήξεραν που πατούν και τι γυρεύουν. Τραβήξαμε το ενδιαφέρον και τη συμπάθειά τους, μας την έπεφταν όμως άγρια για τις επιλογές μας ,ιδίως τις εκλογικές. Καλή η απόδραση από τα τεκμαιρόμενα, φαύλη η επανάπαυση σε ψεύτικες ελπίδες εδώ στο Μέλανα Δρυμό δεν υπήρχαν ηχοσυστήματα στη διαπασών να συσκοτίζουν το νου.
Απόδραση με το πρόβλημα πάντα μαζί μας. Οτι κάνει και ο σημερινός περιπλανόμενος πρωθυπουργός μας.
Διόνυσος
2-10-2010.

Read more »

Ηταν αγιάτρευτος....

ΗΤΑΝ ΑΓΙΑΤΡΕΥΤΟΣ

Τα έργα της ζωής καθοδηγούν και σκηνοθετούν έως και τα όρια του θανάτου μας, βιολογικού και λησμονιάς. Κάποιους ανθρώπους από την εκπομπή θετικών μηνυμάτων τους είναι γραφτό να τους θυμόμαστε και εμείς και η σπορά τους.
Ο Λάκης χρόνια πολλά γνωστός βοηθός σκηνοθέτη ζητούσε πάντα στα ανθρώπινα τον πάτο του πηγαδιού, όλη την αλήθεια όσο βαθειά και υγρή, ξερακιά ή δροσιστική και άν ήταν. Ακούγοντας το χαμόγελο της Τζοκόντας μου έρχεται πάντα στο μυαλό το βαθύ ειρωνικό του χαμόγελο , το γεμάτο ευγένεια βλέμμα τα σπαθάτα μάτια που σε τρυπούσαν πρώτα πριν αρχίσουν την ΅ανάκριση αιχμαλώτων πολέμου΅ για τα ερωτήματα που τον απασχολούσαν. Έπρεπε να εξαντλήσει τα όρια της τελειότητας, έπρεπε να δώσει πάντα το μήνυμα με τον πιο απλό τρόπο με το χωνί ,με το μεγάφωνο του φορτηγατζή Βέγγου που κατά λάθος εκπέμπει Θεοδωράκη μέσα στη χούντα, με τα μακρινά πλάνα του Καραβάν Σεράι των προσφύγων κολίγων που μάζεψε ο ίδιος προσωπικά πόρτα πόρτα με τα υποζϋγιά τους από 4-5 χωριά της Μακεδονίας μας.
Παιδί της φτωχολογιάς και της ανάγκης ανδρώθηκε σε μια κοινωνία διακρίσεων που μισούσε τους νέους της, τους έστελνε στις θάλασσες και τη μετανάστευση. Όσοι σήκωναν το κεφάλι με αξιοπρέπεια έβρισκαν δρόμο για ξερονήσια και πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Οι μπακαλόγατοι της αυλής των θαυμάτων ποτίζουν τη βιοπάλη τους με το άπιαστο όνειρο του Ελληνικού κινηματογράφου. Άλλοι στην οικοδομή ,άλλοι στον τουρισμό, όσοι μαστόροι έπιαναν τα χέρια τους και το μυαλό τους στις βοηθητικές δουλιές να λάμψουν τα αστέρια, τα φώτα της ράμπας, οι σκηνικές εικονίσεις και τα νοηματικά σκηνοθετικά πλάνα.
Μια φοβισμένη κοινωνία, βγαλμένη από βάθη του εμφυλίου πρέπει να επουλώσει τις πληγές της, να γελάσει ,να ελπίσει, να φκιάξει αρχές και όνειρο, να ...ψυχαγωγηθεί! Συγχρόνως έπρεπε να εκπληρώσει το χρέος απέναντι στους γονιούς , να σεβαστεί τις ρίζες και τις καταβολές όπως τα βρήκε από τους παλιούς.
Ξεκινά μια δημιουργική περιπέτεια σαν βοηθός σκηνοθέτη το 1959 στο ΅Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο΅ του Αλέκου Σακελάριου και καταλήγει 37 χρόνια μετά ,πριν τη σύνταξη το 1996 Προς την ΅Ελευθερία΅ του Χάρη Παπαδόπουλου πάλι σαν βοηθός σκηνοθέτη. Ενδιάμεσα πολλές συμμετοχές στο μοντάζ και το σενάριο.
Εκτός από τον Αλέκο Σακελλάριο και τον Ντίνο Κατσουρίδη συνεργάζεται με Γιώργο Τζαβέλλα, Θάνο Σάντα, Ντίνο Δημόπουλο, Ερρίκο Θαλασσινό, Κώστα Καραγιάννη, Νίκο Φώσκολο, Θανάση Βέγγο, Ντίνο Δαδήρα, Τάκη Βουγιουκλάκη, Νίκο Περάκη, Κώστα Βρεττάκο, Πάνο Γλυκοφρύδη, Τάσο Ψαρρά, Τώνια Μαρκετάκη και άλλους λιγότερο γνωστούς σκηνοθέτες.
Άπειρες οι αμίμητες περιγραφές με πρωταγωνιστές από τους γνωστούς του αθάνατου ελληνικού σινεμά της δεκαετίας του 60, ακόμα περισσότερο με γραπτά και σχέδια για την καθαρτήρια πορεία της κοινωνίας, την επισήμανση συντηρητικών αγκυλώσεων ή την ώθηση προοδευτικών κατευθύνσεων. Μιλούσε για τη νέα αριστερά και την φανταζόταν σαν έφηβη στην ηλικία των παιδιών του, που πρέπει νάχουν εφόδια νάχουν γνώση και τίποτα να μην μπαίνει εμπόδιο στο δημιουργικό καλπασμό της στο μέλλον. Εμπνεύστηκε εκεί γύρω στο 2007 από τις πολιτικές κινήσεις του Αλέκου Αλαβάνου και το ραδιοφωνάκι του, που κουβαλούσε πάντα μαζί ήταν κολλημένο στο Κόκκινο 105,5 Αριστερά στα FM. Η αίσθηση της θυσίας του ηγετικού ρόλου απέναντι στο νέο και δημιουργικό ήταν το ζητούμενο για αυτόν ,η παρηγοριά στη βαριά νόσο του, το αίσθημα επιβίωσης και απαντοχής για ένα καλύτερο κόσμο που θάχε μέσα και το αντίστοιχο των αγαπημένων οικείων.
Είχε πάντα μέσα του τον πεσιμισμό της εποχής του. ΅Καλά διαδίδετε τις απόψεις σας από τα μπλόγκ αλλά να ξέρεις αν το σύστημα δει τον κίνδυνο θα σας τα κόψει,΅ προειδοποιούσε.
Δεν ρουφιάνεψε, δεν λούφαρε στη κρατική δουλειά του μέχρι την σύνταξη, διεκδίκησε ασφαλιστικά δικαιώματα του κλάδου των σκηνοθετών και όλοι επωφελήθηκαν από αυτό, δεν πήγε ποτέ να στηθεί σε βασιλόπιτα αναξιοπρέπειας να σφίξει το χέρι σε εκμαυλιστές πολιτευτάκους.
Όταν βρέθηκε από την ισχυρογνωμοσύνη του σε άποψη εν αδίκω για πολεοδομικές διαφορές, κάτι σαν χτηματικές διαφορές του παλιού καιρού, άνοιξε την πόρτα και βρέθηκε στο δρόμο, άστεγος χρονίως πάσχων και με ένα τσιγάρο πάντα στα κιτρινισμένα δάκτυλα. Έζησε και 14 ημέρες με μισό ευρώ στη τσέπη, δεν ζήτησε από τον αδελφό ήξερε να επιβιώνει με μαεστρία στη ζούγκλα των Αθηνών. Βρήκε μια αξιοπρεπή στέγη για ύπνο στους αστέγους του δήμου Αθηναίων, σιτίζονταν στην αυλή των θαυμάτων εκεί Πειραιώς και Σοφοκλέους χαμηλά παρέα με όλα τα αγκάθια της ψυχής μας, το δε ησυχαστήριο του ήταν το πατάρι κάποιου κεντρικού Mc Donald με φτηνό καφέ και ανεκτικούς υπαλλήλους.
΅Να μάθεις να ξεχωρίζεις τους άστεγους της τσιμεντούπολης, είναι παντού δίπλα σου δεν θέλουν να φανούν να προκαλέσουν, είναι ο καθένας μια ανθρώπινη ιστορία ,είναι ο καθένας μια ταινία, βράχε΅ έτσι με αποκαλούσε μάλλον από φιλοφρόνηση.
΅Όταν βλέπεις κακοντυμένο να κουβαλά πάνω από δύο σακούλες ογκώδεις, κουβαλάει το βιός του, σιγά μην νοιαστεί κανείς να τους καταλάβει τι τους πνίγει.....΅
΅Το νέφος ,τα μικροσωματίδια, η άκαυτη βενζίνη και η αρρύθμιστη χοληστερίνη΅ σαν τα δικά σου τα σουσούδια του απαντούσα περιπαιχτικά.
Τον είχα σταυρώσει να μιλήσει στα παιδιά του ή άλλους που θεωρούσε οικείους αλλά αυτός ήταν ο βράχος, τα παιδιά μου είναι στην εφηβεία, δίνουν εξετάσεις, χαίρομαι για την επιτυχία της μίας περιμένω ακόμα καλύτερα από την άλλη, δεν θα τους χαλάσω τα όνειρα με τα δικά μου. Μίλαγε σαν Οιδίποδας σαν νάχε κάνει τα εγκλήματα του αιώνα και κράταγε μυστικά κρυμμένα όσα θα τον πρόδιδαν....
Το μεγάλο μου όπλο να βρω τα εμφανή ευαίσθητα σημεία είχε αποτύχει, η δεκαπεντάχρονη γνωριμία μας έκανε την συνοίκηση στο ελεύθερο διαμέρισμα μου αναγκαία συνθήκη. Είχε αρχίσει χημειοθεραπεία στη καλύτερη κλινική του Σωτηρία, ήξερε από αδηφάγα σαράκια, χρειαζόταν φορτηγά όπως έλεγε τις πρωτείνες για να δουλέψουν τα φάρμακα. Ε λοιπόν κάτι η ψησταριά, κάτι η χύτρα ταχύτητας κάτι τα καροτόζουμα και τα φρούτα από την λαϊκή, είδα για 14 μήνες από κοντά και σύνολο 2,5 χρόνια μια μάχη στα μαρμαρένια αλώνια της αξιοπρέπειας, μια μάχη με την επάρατο σώμα με σώμα. 8 κύκλοι χημειοθεραπείας προσεκτικά διαλεγμένες από το καλύτερο επιτελείο ογκολόγων, ένας πειθαρχημένος ασθενής, μια ασφαλιστική εξυπηρέτηση και μέχρι τον 6 κύκλο το σαράκι κρατούσε και υποστρέφονταν ακτινολογικά και βιοχημικά.
Κρατούσε το δωμάτιο του 4ου στη Ψαρομηλίγκου 6 αλλά η μη χρήση του χαλασμένου ασανσέρ εξαντλούσε πολλές φορές τις τελευταίες ικμάδες ανάσας του. Η ευγνωμοσύνη του για τους ανθρώπους του Δήμου ήταν δεδομένη και ανεκτική ακόμα και εκεί που εγώ ισχυριζόμουν ότι τους εύρισκα ψεγάδια. Το δικό μου μεσημεριανό κατάλυμα ήταν για μαγείρεμα , ξεκούραση και πολύ πολύ κουβέντα.. Όταν δεν έτρωγε σε ένα κουτούκι στην Αχαρνών. 7 μήνες πριν την τελική κατάληξη εκεί χωρίσαμε τα τσανάκια μας. Κρατιόταν στις απόψεις του σταθερός, είχε ξεκόψει από τα οικογενειακά ,σπάνια έκλεινε ραντεβού στις κόρες του στο Διόνυσο, παρόλες τις παροτρύνσεις μου για το αντίθετο ,δεν ήθελε και η εικόνα μετά από χημειοθεραπεία με το αραιωμένο μαλλί να χαραχτεί στη μνήμη τους. Ζούσε μια προγραμματισμένη τελική διαδρομή με τους δικούς του όρους, με ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Έναν Ιούνη ήρθε στο ΙΚΑ στητός ακόμα για κάτι τυπικό, κάτι ενισχυτικές ενέσεις και θυμάμαι το αποχαιρετιστήριο επίμονο βλέμμα του, ήξερε και ήξερα που πηγαίνει. Είχε πάρει τόσες ιατρικές πληροφορίες που μπορούσε να επεξεργαστεί και να ερμηνεύσει τι ακριβώς γινόταν μέσα του. Απλά είχε την επιτελική χάρη να αλλάζει τις τελευταίες σκηνές όπως αυτός και οι προβληματισμοί του έκριναν.
Αυτός ο κυνικός παρατηρητής των δρόμων της Αθήνας, του μετέωρου βηματισμού μιας επιπόλαιας χώρας, αδυνατούσε πια να γράψει σενάρια, να γκρινιάξει για το πλιάτσικο στις ιδέες του ιδίως από τηλεκαναλάκηδες συναδέλφους του, αδυνατούσε να δει από το φιλιστρίνι το μέλλον των παιδιών του. Η βιολογική φθορά είχε έρθει πρόωρα για ένα χρήσιμο κοινωνικά και δοτικό άνθρωπο. Είχε προδοθεί από ένα κολοτσίγαρο στα 67 του.
Δεν εφάρμοσα ποτέ την προτροπή του να ασχοληθώ με την αυλή των θαυμάτων με τους ξεχωριστούς αλλά παραμερισμένους ανθρώπους της Αθήνας μας. Ίσως γιατί έχω άλλα στέκια, ίσως γιατί δεν έχω τις αντοχές. Εσείς;

13-10-2009 Διόνυσος.

Read more »